مریم زیدانی در سال ۱۳۳۵ در آبادان زاده شد. کودکی را با متل‌های لری مادر و بازی با عروسک‌های پارچه‌ای  گذراند. در سال ۱۳۴۳همراه خانواده به مرودشت رفت. در دوران دبیرستان مسؤل کتابخانه ی دبیرستان  خود بود و زنگ‌های تفریح به دانش‌آموزان کتاب امانت می‌داد.  کتاب های هدایت، همینگوی و فروغ  فرخزاد را  در دبیرستان خواند.
او در سال ۱۳۶۵ در آموزش و پرورش مرودشت به کار پرداخت.  پس از گذراندن یک دوره  ی آموزشی، راهی روستای شمس‌آباد مرودشت شد. تا سال ۱۳۶۲، به گفته ی خودش بهترین سال های عمرش را در کنار کودکان روستایی آنجاگذراند، کودکانی که در راه مدرسه چندین‌بار آتش روشن می‌کردند تا گرم شوند. مریم زیدانی برای آن ها کتاب می‌برد و می‌خواند.
در سال ۱۳۷۲ با کتاب های دو فرزند خود، در زیرزمین خانه‌شان کتابخانه‌ای برای کودکان محله‌شان برپاکرد. خبر امانت دادن کتاب میان بچه‌های پیچید و هر روز  شمار امانت گیرندگان کتاب از آن، بیشتر شد. 
 زیدانی در سال ۱۳۸۰ با انجمن دوستداران ادبیات کودک و نوجوان اصفهان و  سپس با شورای کتاب کودک و بنیاد پژوهشی تاریخ ادبیات کودکان آشنا شد. او به عضویت گروه پژوهش تاریخ ادبیات کودکان در اصفهان در آمد و بعد این کار را به تنهایی ادامه داد. آشنایی با تاریخ ادبیات کودکان ایران او را بر آن داشت تا به ترویج ادبیات شفاهی در محله شان بپردازد. بچه‌های محل با عروسک های پارچه‌ای و کاغذی، مادر و کودک می‌ساختند، لالایی می‌گفتند و خاله سوسکه را به نمایش در می‌آوردند. وی درکنار دیگر اعضای انجمن دوستداران ادبیات کودک و نوجوان اصفهان، در برگزاری نمایشگاه های کتاب در سطح شهر و مدارس شرکت فعال داشت.
در چند سال گذشته با کتابخانه ی نوجوان اصفهان همکاری داشته است. از جمله فعالیت های او در این کتابخانه، برگزاری چند نمایشگاه کتاب، مراسم نوروز، نمایش عمونوروز و حاجی فیروز، کلاس شاهنامه‌خوانی برای نوجوانان و کارگاه معرفی کتاب های مرجع از جمله فرهنگنامه کودکان ونوجوانان و تاریخ ادبیات کودکان ایران در ۱۵ مدرسه ی راهنمایی در هفته های کتاب و کتابخوانی بوده است.
 اودر سال ۱۳۸۵ کتابفروشی بامدادان را با کتاب های ویژه ی کودکان و نوجوانان و منتخب شورا در شهر اصفهان بنیاد نهاد و اگرچه با حرکتی آهسته آغار کرد، رهروی پیوسته در ترویج کتاب های کودکان و نوجوانان در اصفهان بوده است.