چرا کتابخانه های اسباب بازی؟

چرا کتابخانه های اسباب بازی؟

بخش اول:

یکی از ابتدایی ترین دلایل برای کتابخانه های اسباب بازی یعنی "جمع آوری و سهیم شدن در اسباب بازی ها در همسایگی شما" هنوز معتبر و پرمعنا است.

به جای خریدن هر اسباب بازی قابل دسترس برای کودک خودتان، اسباب بازی ها می توانند در مکانی مرکزی جمع آوری گردند و توسط گروهی از همسالان مورد استفاده قرار گیرند. اگر شخص داوطلبی یا والدینی علاقه مند باشند و وقت برای تدارک آن داشته باشند، هر هفته، هر کودک می تواند "یک اسباب بازی بیاورد" و "یک اسباب بازی ببرد" بطوریکه همیشه ذخیره خوبی از اسباب بازی های جدید و اسباب بازی های مورد علاقه قدیمی برای کودکان برای بهره مندی وجود داشته باشد. این احتمالا" ساده ترین شکل کتابخانه اسباب بازی است. هرچند، اگر مدرسه، بیمارستان، مرکز رفاهی یا دولت محلی شما پول بسیاری برای کتابخانه اسباب بازی گذاشته باشد، شما مطمئنا" نیاز به پاسخ هایی آگاهانه برای مأمورین رسمی و جامعه خواهید داشت تا هزینه را توجیه نمایید. این مقاله برای دادن برخی از پاسخ ها طراحی شده است.

"اسباب بازی" باید تصویر یک کودک در حال بازی را مجسم کند. اسباب بازی ها برای آن هستند که با آن ها بازی شود. من می خواهم کودکانی که در سه موقعیت در حال بازی هستند را بررسی نمایم:

۱. بازی کردن به صورت انفرادی

۲. بازی کردن در گروه های کوچک

۳. بازی کردن در گروه های بزرگ

  • بازی کردن به صورت انفرادی:

کودک از زمانی که به دنیا می آید بازی می کند. هنگامی که با لبانش به دنبال سینه مادر خود می گردد و شروع به مکیدن می کند، نیاز فیزیکی گرسنگی را ارضا می کند، اما هنگامی که سینه را با دستش می گیرد و مادر را مجبور به جیغ کشیدن می کند، او در حال بازی کردن، کاوش کردن و یادگیری است. پس از گرفتن سینه برای نخستین بار، که احتمالا" تصادفی است، او دوباره برای سرگرمی سینه را می گیرد. او پاسخ مادرش را دوست دارد (او نمی داند که این کار آزاردهنده است). این نخستین گفت وگو و تجربه اجتماعی است و بزودی فریادهای شادی را در کودک بر می انگیزاند. این یک سرگرمی است، یک بازی است. همانطور که کودک رشد می کند، اغلب به صورت انفرادی بازی خواهد کرد و آن چیزی را انجام می دهد که او را شاد می کند – آنچه که سرگرمی است. کودک کارهایی را انجام می دهد که به او آموزش داده نشده است. او موی شما را می کشد- احساس خوبی است، پاسخی می گیرد ، شما را مجبور به فریاد کشیدن می کند، این یک سرگرمی است. او با دستش بازی خواهد کرد و بزودی پاهایش را خواهد یافت. او در هنگام بازی با خودش در حال کاوش و یادگیری در مورد بدنش است. هنگامی که کودک رشد می کند و شروع به حرکت می نماید، جهان اش به طور قابل ملاحظه ای گسترش می یابد و هر چیزی را که امکان دارد لمس می کند . زمانی که در حال لمس کردن است، او دارد بازی می کند؛ او"بچه بدی" نیست ! بنابراین مهم است که کتابخانه های اسباب بازی (و خانه ها) مکان های بسیار امنی حتی برای کودک بسیار کوچک باشند. کتابخانه اسباب بازی ، بیش از خانه، مکانی است که در آن کودک "مشغول " است! شاید تنها مکان. قوانین و معلمی وجود ندارد، هرچند خوب است که همیشه به ویژه والدین کودکان بسیار کوچک حضورداشته باشند. پدر و مادر ( یا پرستار) باید در پیوستن به آنچه که کودک انجام می دهد بدون داشتن نقش "تعلیمی" و "دستور دهی" مهارت یابند.

مرحله " بازی کردن به صورت انفرادی" مهم است. زیرا به کودک امکان می دهد تا از قوه ابتکار خود استفاده نماید و کاوش نماید و در خودش اعتماد به نفس را بدست آورد. هنگامی که نوزاد از یک حالت بدون تحرک ونیازمند به کمک به دیگران به کودک پر تحرک و با خواسته شخصی تبدیل می گردد، مرحله ی بسیار مهمی است را می گذراند. این پیشرفت مهم می تواند در امنیت حضور پدر و مادر در کتابخانه اسباب بازی بدست آید، جایی که کودک می تواند توجه کامل والدین را جلب نماید یا برگزیند که مدتی کوتاه به والدینش توجهی ننماید تا برود و کاوش نماید. این مرحله در پرورش کودک، دوره تثبیت شدن است که اساس سفر او در زندگی، روابط و یادگیری را شکل می دهد.

  • بازی در گروه های کوچک

کودکان زیر سن ۳ سالگی واقعا" با یکدیگر بازی نمی کنند. هرچند، آن ها از بودن در یک اتاق لذت می برند، لذت و تنش را از ملاقات با یکدیگر ابراز می نمایند و اساس روابط و گفت وگو را از طریق جنگیدن بر سر اسباب بازی ها شروع می کنند. اسباب بازی که کودک دیگر دارد همیشه به نظر جذاب تر و سرگرم کننده تر به نظر می آید. در این مرحله کتابخانه اسباب بازی می تواند مکانی فوق العاده برای به کارگیری زبان باشد. این کار می تواند کاملا" طبیعی اتفاق افتد. اما زمانی خیلی مؤثر است که کتابدار کتابخانه اسباب بازی، فرصت های جدیدی را در هر بازدید از چیزهای جدید برای صحبت کردن در مورد آنها فراهم آورد. این می تواند به طور بسیار ساده از طریق تغییر اسباب بازی ها و نمایش دادن تصاویر جدید به صورت منظم انجام پذیرد. اگر شما می خواهید وقتی داشته باشید که آزموده تر گردید، می توانید موضوعی را هر هفته/ماه انتخاب نمایید و اسباب بازی ها، تصاویر و فعالیت های مربوط به آن موضوع را برای نمایش داشته باشید. والدین را تشویق نمایید تا با کودکان خود و با یکدیگر در مورد موضوع صحبت نمایند و این کار فرصتی کافی برای گسترش واژگان در هنگام بازی کردن کودک فراهم خواهد آورد. برای شروع کار، این فقط یادگیری واژگان جدید خواهد بود. اما هنگامی که کودک بزرگتر می شود و با موقعیت کتابخانه اسباب بازی و دیگر کودکان آشنا می شود، "گفت وگو" تجلی خواهد یافت.

بازی ساده برای تشویق بازی کردن با یکدیگر، یک توپ نرم است (اگر زنگی در داخل آن باشد، سرگرم کننده است) که به آسانی از مادر به کودک و از کودک به کودک پاس داده می شود. به این دلیل که توپ از یک نفر به نفر دیگر پاس داده می شود، شانس اندکی برای جنگیدن سر آن وجود دارد (اگر نزاعی به وجود آمد، معمولا" می توان توپ دیگری را به سرعت وارد نمود).

تا سن ۳ سالگی مرحله یادگیری در ارتباط با اجتماعی شدن و استقلال است. فراهم آوری یک آشپزخانه اسباب بازی در کتابخانه اسباب بازی شما و آشپزی کردن و دست به دست گرداندن غذا بازی بسیار اجتماعی است و برخلاف برخی انتظارات کاملا" هم زنانه و هم مردانه است! پسران و دختران کوچک از خانه- بازی لذت می برند و عمل دست به دست گرداندن غذا، تمرین بسیار خوبی برای هماهنگ نمودن دست ها و پاها است. خانه- بازی همچنین تجربه بسیار خوبی برای مشارکت است- انواع مختلفی از اسباب بازی ها برای بازی کردن وجود خواهد داشت. اگر نزاعی بر سر آنکه چه کسی غذا را سرو نماید بوجود آید، می توان فورا" تدارک دیده شود که یک نفر سرو نماید و دیگری جمع آوری کند و دیگری تمیز کند و ... . هر چند همیشه پیش بند و کلاه به اندازه کافی برای هر کودک وجود دارد.

هنگامی که کودک به ۳۶ ماهگی می رسد، دارای واژگان فوق العاده گسترده ای است و نیز در کنترل بسیار زیاد دست و پاهایش است. گرفتن توپ بزرگ مشکل نخواهد بود و او می تواند با اعتماد به نفس بدود. او یاد می گیرد که در اسباب بازی های مورد علاقه اش سهیم شود و نوبت بگیرد (اگرچه گاه به گاه وقوع نزاع ادامه دارد) او می تواند تعلیمات کاملا" پیچیده را اجرا نماید، بازی های ساده را به راحتی انجام دهد و می تواند با جملات درستی با دوستانش و بزرگترها گفت وگو کند.

  • بازی کردن در گروه های بزرگ

کودک ۳ ساله یاد گرفته است که سهیم گردد (و نزاع کند)، یاد گرفته است که صحبت کند، می تواند توپ را بیندازد و شوت کند، از پریدن در استخر پر از توپ لذت می برد و می تواند بپرد و با موسیقی برقصد، او کاملا" برای رویارویی با گروه های بزرگ آماده است. این کودک دارای مهارت های اجتماعی و فیزیکی است که او را برای بازی کردن آماده می سازد که این نیازمند قوانین و مهارت های رسمی است؛ این همچنین نیاز به معلم را نشان می دهد، اگرچه کودک ۳ ساله هنوز آماده رفتن به مدرسه نیست. برای این مرحله کتابخانه اسباب بازی نیازمند داشتن ذخیره ای از بازی ها است که مستلزم آنست که هر بازیکن نوبت بگیرد(سهیم شدن پیشرفته!)، قوانین ساده را دنبال کند و با موقعیتی دست و پنجه نرم کند که به برنده شدن یا بازنده شدن منجر می گردد. برای پرورش بیشتر بدن، کتابخانه اسباب بازی نیاز خواهد داشت که زمین های بازی و تسهیلات ورزشی محلی را بازدید کند. به طوری که فعالیت ها می تواند شامل ورزش ها و آموزش باشد که اعضای بدن را در آماده سازی برای ورزش های رقابتی سخت، تقویت کند. همچنین علاوه بر امانت دادن اسباب بازی ها، کتابخانه ها تلاش می کنند، فضایی را در کتابخانه اسباب بازی برای اسباب بازی های بزرگتری فراهم کند که فعالیت فیزیکی بیشتری را تشویق می کند. این فضاها باید دارای استخر پر از توپ، تشک ها، تعدادی اسباب بازی های برای مشت زنی و تعدادی تونل باشد. حتی سه چرخه ها و ماشین هایی برای سوار شدن به صورت سرپوشیده بسیار خوب است. کودکانی که از نظر فیزیکی ضعیف هستند و از نظر بدنی هماهنگی نیافته اند، اغلب در مدرسه مورد آزار و اذیت قرار می گیرند و به این دلیل از نظر روحی رنج می برند. اگر کودک دارای تمرین منظم و کافی فیزیکی درست در زمانی که آماده آن است باشد، از این موقعیت پر تنش بیشتر می توان جلوگیری کرد، همچنین این مرحله برخی علائم فعالیت هایی که کودک واقعا" لذت می برد را نشان می دهد (سرگرم کننده هستند و آرامش بخش) که در نتیجه بازی کردن است. در حالیکه برخی از فعالیت ها دوست داشتنی نیست و با سختی انجام می گیرد و زمانی که کودک به اندازه کافی بزرگ است مطمئنا" به عنوان بازی توصیف نخواهد شد!

اساسنامه کتابخانه اسباب بازی بین المللی، عملکرد کتابخانه های اسباب بازی را به صورت زیر بیان می کند:

  • کتابخانه اسباب بازی خدمتی است که برای اعضا فرصتی را برای بازی مشترک و یا امانت کرفتن اسباب بازی ها فراهم می آورد. کتابخانه اسباب بازی می تواند توسط افراد، سازمان های خیریه، دولت های محلی، منطقه ای یا ملی اداره گردد. اعضای کتابخانه های اسباب بازی می توانند کودکان، والدین، پدربزرگ و مادر بزرگ ها، پرستاران کودک، معلمان و یا هر شخص دیگر یا اشخاص علاقه مند به اسباب بازی ها و بازی کردن باشند.
  • کتابخانه های اسباب بازی تا جایی که امکان دارد علاوه بر امانت دادن اسباب بازی ها به عنوان منابع جامعه، ارائه اطلاعات، هدایت و پشتیبانی برای اعضا هستند.
  • کتابخانه های اسباب بازی بدون توجه به نژاد، جنسیت، معلولیت، مذهب ، زبان ، ملیت به افراد خدمت می کنند.

کتابخانه های اسباب بازی در کشور کره نیز چنین خطوط مشی گسترده ای را دنبال می کنند.

از این یادداشت های کوتاه در مورد بازی و کتابدار کتابخانه اسباب بازی با اطمینان خواهیم دانست که " کتابخانه اسباب بازی چیزی بیش از اتاقی پر از اسباب بازی است" (نقل قول از نیلس کونها ، رئیس انجمن کتابخانه اسباب بازی برزیل). حتی ساده ترین کتابخانه اسباب بازی نیاز دارد تا مکان ملاقات اجتماعی برای کودکان و والدین باشد و در جهان ساختار یافته و رقابتی تر، کتابخانه اسباب بازی نقش بسیار مهمی برای بازی در رشد اجتماعی و احساسی کودکان دارد.

بخش دوم :

یک روز در هنگامی که داشتم تلویزیون تماشا می کردم، صدای مردی را شنیدم که از یکی از بازارهای سئول می گفت: " ما کالا نمی فروشیم، شادی را به شما می فروشیم". من فکر کردم ، "چه راه شگفت انگیزی برای رسیدن به کار روزانه است". این مرد در بازار مایحتاج زندگی خود را از طریق فروش سبزیجات بدست می آورد. اما اولویت اول او مراقبت از دیگران بود. بیش از آنکه تلاش کند که کالاهایش را بفروشد، برای مشتریان خود آواز می خواند و می رقصید و آنها را سرگرم می نمود. او از همه می خواست که هنگامی که غرفه او را ترک می نمایند، شادتر از زمانی باشند که می خواستند به سمت او بیایند. این یک دلیل است، نه تنها برای بازار، بلکه برای کتابخانه اسباب بازی. والدین و کودکانی که از کتابخانه اسباب بازی ما می گذرند مطمئنا" باید شادی را از طریق کسب تجربه اخذ کنند.

نقل قول نیلس کونها را دوباره تکرار می کنم که " یک کتابخانه اسباب بازی چیزی بیش از یک اتاق پر از اسباب بازی است!" اگر شما می خواهید که از اتاقی پر از اسباب بازی دیدار نمایید به MART-YOYY بروید. یک کتابخانه اسباب بازی، ارتباط میان آن هایی که بازی می کنند و به ویژه ارتباط میان خانواده را گسترش می دهد. کتابخانه اسباب بازی علاقه مند به پیشرفت کامل هر شخصی است که از آن دیدار می کند. این مکان باید یک واحد مراقبت کننده از جامعه باشد.

کتابخانه اسباب بازی مکان و فرصتی را برای کودکان برای بازی کردن به همان صورتی که می خواهند فراهم می کند. بازی حقیقتا" ضروری است، در حال اتفاق می افتد. کودکان "طرحی کلی" برای آن ندارند، آن ها فقط می خواهند آن را دنبال نمایند. اگر ما وقت بگذاریم و صبور باشیم(!) برای آنکه مواظب کودک یا گروه کوچکی از کودکان در حال بازی کردن باشیم، خواهیم دید که آن ها بازی را به طریقی آغاز می کنند، چیزهایی را که با آن ها بازی می کنند- زمانی که احساس نیاز است- تغییر می دهند، هنگامی که بازی به پیچیدگی یا سادگی توسعه می یابد جریان آن را تغییر می دهند. اگر آن ها دارای طرحی باشند، کاملا" از یاد رفتنی، تمرکزی، شراکتی، شادی بخش است- هدف، مسیر، نتیجه بازی است.

برای آنکه در این نوع از "فعالیت کودک" سهیم باشید که ما آن را بازی می نامیم، کتابدار کتابخانه اسباب بازی باید شخص دلسوزی باشد. نیازهای دیگران را مشاهده کند و در حقیقت درک نماید و شاید بالاتر از همه اینها شنونده خوبی باشد.

تمرین ۱. برای آنکه به شنیدن ما کمک شود اجازه دهید یک "بازی شنیداری" را بازی کنیم. این بازی در گروه های ۳ نفره انجام می شود و بازیکنان به نامهای "الف ، ب ، ج" وجود دارند. "الف" چیزی را به "ب" می گوید. "ب" آنچه را که "الف" گفته است تکرار می کند و سپس آن را با نظر خودش پاسخ می دهد . "الف" سپس آنچه را که "ب" گفته است پیش از پاسخ به "ب" دقیقا" تکرار می نماید (!) این می تواند ۵ دقیقه در زمانی که "ج" داور است ادامه یابد. کار "ج" آنست که مطمئن شود "الف و ب" واژگان دیگری را پیش از بیان نظرات خود دقیقا" تکرار می کنند. در پایان ۵ دقیقه، بازی با صحبت "ب و ج" و داوری "الف" ادامه می یابد و ۵ دقیقه پایانی برای "ج و الف" باشد برای آنکه در زمان داوری "ب" باهم صحبت نمایند.

هدف این تمرین آنست که اطمینان حاصل گردد که تمام شرکت کنندگان تمرین کرده اند و قادر به شنیدن دقیق آنچه که دیگری گفته هستند. شنیدن به طور حتم مهمتر از صحبت کردن است. یک مراقب خوب، شنونده خوبی است.

تمرین ۲. اکنون که ما یاد گرفتیم که بشنویم آماده برخی مباحثات هستیم.

این بار ما می توانیم گروه های دو نفره داشته باشیم و هر دو نفر در مورد موضوع متفاوتی بحث کنیم. موضوعاتی که من انتخاب کرده ام، عناوین ۱۰ کنفرانس بین المللی کتابخانه اسباب بازی (شامل کنفرانس سال ۲۰۰۵ در آفریقای جنوبی) است که در طی ۳۰ سال گذشته برگزار شده است.

۱. کتابخانه اسباب بازی کار گروهی است (انگلستان) ۱۹۷۸

۲. کتابخانه اسباب بازی در جامعه (سوئد) ۱۹۸۱

۳. بازی یک زبان است (بلژیک) ۱۹۸۴

۴. سهیم شدن از طریق بازی (کانادا) ۱۹۸۷

۵. بازی برای همه است (ایتالیا) ۱۹۹۰

۶. اجلاس جهانی بازی (استرالیا) ۱۹۹۳

۷. هر فضایی، فضای بازی است (سوئیس) ۱۹۹۶

۸. بازی در جامعه (ژاپن) ۱۹۹۹

۹. بازی کردن گسترش می یابد (ایتالیا) ۲۰۰۲

۱۰. کتابخانه های اسباب بازی: ساختن جهانی بهتر از طریق بازی (آفریقای جنوبی) ۲۰۰۵

به هر کدام از شماها موضوعی داده شده است، خواهشمند است که به مفاهیم و معانی موضوع خود در ارتباط با کارتان در کتابخانه های اسباب بازی توجه کنید. این باید به عمیق شدن و تقویت درک شما از عملکرد، دلیل و توجیه کتابخانه اسباب بازیتان کمک کند.

در آخر دوست دارم که به طور مختصر نظرات ارائه شده توسط سه سخنران از اولین کنفرانس آسیایی کتابخانه اسباب بازی در سال گذشته (۲۰۰۴) در کره را بیان کنم.

  • دکتر نوریکو مینجیما ، پزشک اطفال از ژاپن در هنگام توصیف عملکرد کتابخانه های اسباب بازی در ژاپن گفت که کتابخانه اسباب بازی می تواند "پشتیبانی را برای والدین جوان و بی تجربه" فراهم کند. شاید نخستین تصور ما ازیک کتابخانه اسباب بازی، اسباب بازی ها و کودکان در حال بازی باشد. این نظر اهمیت نقشی را که والدین باید در پرورش کودک ایفا نمایند به ویژه، نقش والدین در بازی زندگی هر کودک را دوباره تأکید می کند.
  • جان فاستر از استرالیا توصیف خوبی از کتابخانه اسباب بازی ارائه می دهد، "مکانی برای والدین جهت پرورش". بله، کتابخانه های اسباب بازی نقش مهمی در کمک به والدین برای برقراری ارتباط با نیازهای کودک، کمک به کودکان برای بازی، کاوش و پیشرفت دارند در حالیکه خودشان را در نقش والدینی بالغ و پرورش یافته توسعه می دهند.
  • در آخر، آقای کوتو یاماشیما ، سازنده اسباب بازی از ژاپن می گوید، " ما نمی توانیم در مورد انسان صحبت نماییم بدون آنکه در مورد بازی حرف بزنیم". این جمله نه از زبان یک روانشناس، نه از زبان یک استاد آموزش، بلکه از زبان یک مرد بازرگان است. اسباب بازی های ساخته شده با در نظر داشتن "انسانیت" بازی کنندگان باید به طور حتم بازی سالم را در کودک نو رسته گسترش دهند.

این کارگاه امید دارد که به شما توانایی در تفکر در هنگام توجه به دلایل و اهداف کتابخانه های اسباب بازی را داده باشد.

بخش سوم:

روز جهانی بازی: روز جهانی بازی فعالیت انجمن بین المللی کتابخانه اسباب بازی است و سالانه در ۲۸ ماه می جشن گرفته می شود. هر کشور، شاید هر کتابخانه اسباب بازی، دارای شیوه انجام خودش برای این روز باشد. اطلاعات در مورد انجمن بین المللی کتابخانه اسباب بازی و روز جهانی بازی شامل دانلود آهنگ روز جهانی بازی است که می توان در اینترنت به نشانی http://www.itla-toylibraries.org پیدا کرد.

ایده های روز جهانی بازی:

  • آهنگ روز جهانی بازی را بیاموزید
  • درتمام روز به بازی بیندیشید
  • پدربزرگ و مادربزرگ ها، والدین، دوستان و همسایگان را به پیش دبستان خود دعوت کنید و بگذارید همه افراد با یکدیگر با هر چیزی که می خواهند بازی کنند
  • از روی هم گذاشتن خرت و پرت ها اسباب بازی بسازید
  • از این روز برای تمیز کردن و نقاشی کردن دوباره کتابخانه اسباب بازی / اتاق بازی استفاده کنید
  • آهنگ روز جهانی بازی را تمام روز بخوانید
  • از این آهنگ به عنوان موسیقی پیش زمینه استفاده نمایید
  • روز خوبی داشته باشید
  • به خاطر داشته باشید! نیازی به خرج کردن پول نیست.

بازی خوبی داشته باشید!

اطلاعات:
تاریخ انتشار: ۱۳۸۸-۱۰-۲۳ ۱۴:۴۳
برگردان:
پریسا نیکوکار
نویسنده:
دکتر فردا کیم
کلیدواژه:
کتابخانه های اسباب بازی,بازی و سرگرمی, خدمات عمومی
متن سفارشی:

عضویت در کانال تلگرام