موزه برای کودک

سفر به ایرانک، قسمت پایانی
نام‌ها و نشانه‌ها ایرانک در آخرین خوانی که برای مسافران و مهمانان خود پهن می‌کند، با طعامی دیگر به میزبانی می‌نشیند. روایت غالب، تاکنون از «فرهنگ کودکی» بوده است. اما ایرانک در واپسین مرحله سفر، سرفصلی جدید برای روایت خود و چشم اندازی نو برای مخاطبانش می‌گشاید و از زاویه‌ای دیگر بر کودک و کودکی...
سفر به ایرانک، بخش پنجم
نشانه‌های کودکی در زیست‌بوم اعصار ایرانک در بخشی از سفر، زاویه دید خود را از کودکان به بزرگسالان تغییر می‌دهد؛ اگرچه همچنان راوی کودک و کودکی باقی می‌ماند. چرا که کاوش ایرانک در هزارتوی فرهنگ و زیست‌بوم ایرانی، اقتضا می‌کند که از نگاه بزرگسالان اعصار گذشته به کودک و کودکی، پرده برداشته شود. نخستین...
سفر به ایرانک، بخش چهارم
ورود به وادی بازی بازی و کودکی دو مفهوم در هم تنیده‌اند. مطالعه کودک و فرهنگ کودکی بدون بازی، حاصلی ابتر و سترون خواهد داشت. یک وجه از بازی کودک در درون و ذهن او نهفته می‌ماند و به چشم نمی‌آید. همان وجهی که کودک را به زندگی واقعی پیوند می‌زند. اما این وجه درونی محتاج وجود بازی‌افزارهایی در دنیای...
سفر به ایرانک، بخش سوم
روایتی از آموزش کودکان: «از مکتب‌خانه تا مدرسه» ضلع شمالی موزه ایرانک، درست در مرکز تالار گنجینه، حامل روایتی زمان‌مند از روند آموزش کودکان ایران‌زمین است. برای خوانش این روایت، لاجرم باید دست به سفری پر فراز و نشیب زد و در این سفر قهرمانی با چهره‌هایی چون «میرزا حسن رشدیه» و «جبار باغچه‌بان» همگام...
سفر به ایرانک، بخش دوم
روایت کودکی از عهد اسطوره‌ها تا عهد قزلباش‌ها پس از گذر از دوره باستان، سوار بر مرکب زمان به سفر در ایرانک ادامه می‌دهیم. میزبان بعدی ما شاهنامه و خالقش، حکیم طوس، فردوسی بزرگ است. شاهنامه بازتاب‌دهنده فرهنگ ایران از روزگاران اسطوره‌ها و افسانه‌ها تا آستانه تاریخ است. شاهنامه در حد فاصل بین دوره...
سخنان نوش‌آفرین انصاری در افتتاحیه موزه کودکی ایرانک
نوش‌آفرین انصاری دبیر شورای کتاب کودک در مراسم افتتاحیه موزه کودکی ایرانک ضمن ابراز خوشحالی از به بار نشستن تلاش‌های بیست ساله موسسه گفت: «من شاهد بودم که دوستان در موسسه پژوهشی تاریخ ادبیات کودکان چقدر برای راه‌اندازی موزه دائمی تلاش کردند و همه ما هر بار بسیار متأثر می‌شدیم وقتی که بسته‌بندی اشیا...
یادداشت شهرزاد طاهری لطفی برای موزه کودکی ایرانک
دوران کودکی دوره خندیدن‌های از روی بی‌غمی و دویدن‌های از سر شوق، بازی‌های بی‌ریا و دوستی‌های بی‌منت است. روزهایی که پاره شدن لباس عروسک‌ها و شکستن چرخ‌های دوچرخه بزرگترین غم ما بودند. روزهایی که با خواندن یک کتاب زیبا دنیایی به رویمان گشوده می‌شد و ما را به عالم خیال می‌برد. موزه کودکی ایرانک...
موزه کودکی ایرانک از نگاه لیلا کفاش‌زاده
امسال در روز تولدم که شمع پنجاه را فوت کردم دو آرزو داشتم که یکی از آن‌ها افتتاح موزه کودکی بود. به علت همکاری با موزه در سال‌های پیشین می‌دانستم گنجینه‌ای که موسسه پژوهشی تاریخ ادبیات گرد‌آوری کرده است در حد یک موزه ملی کودکی است و دریغم می‌آمد که این مجموعه در انباری ساکت و خاموش و دور از دسترس...
سفر به ایرانک، بخش نخست
کودکی در پیش از طلوع تاریخ موزه کودکی ایرانک، سرانجام پس از رخ‌نمایی‌های اندک و گهگاه در اینجا و آنجا؛ دست کم برای یک سال آتی در تالار گنجینه اسناد ملی ایران به آرامش رسید و درهای خود را به روی عموم گشود. نوشتن از ایرانک به مصداق «شنیدن (بخوانید خواندن) کی بود مانند دیدن»، دشوار است و جذابیتی برای...