یک چیز دیگر

یک چیز دیگر

"یک چیز دیگر" شبیه هیچ کس نیست. به همین خاطر هم دوستی ندارد. او خیلی دوست دارد که شبیه دیگران باشد و همه ی تلاشش را می کند اما بی فایده است. تا این که روزی یک چیز دیگر در خانه ی "یک چیز دیگر" را به صدا در می آورد. برای "یک چیز دیگر" پذیرش این موجود ناآشنا سخت است اما پس از مدتی آن ها بهترین دوستان هم می شوند. و سرانجام یک موجود واقعا عجیب دیگر هم به گروه آن ها می پیوندد. حدس بزنید آن موجود کیست؟

"یک چیز دیگر" داستانی درباره ی پذیرش، مدارا و سازگاری با کسانی است که با ما متفاوت هستند. افرادی که چهره، رنگ پوست، زبان و افکار و عقاید متفاوتی دارند. کسانی که توانایی هایی هایشان با ما فرق دارد. این کتاب به کودکان کمک می کند که بفهمند انسان ها با یکدیگر فرق دارند و به آن ها مدارا کردن با دیگران را یاد می دهد.

این کتاب در سال ۱۹۹۷ جایزه ی ادبیات کودکان و نوجوانان یونسکو را برای گسترش پیام صلح دریافت کرد. این جایزه از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۳ هر دو سال یک بار برای شناسایی و معرفی آثار منتشر شده برای نسل جوان که مفاهیم صلح، مدارا و درک متقابل را بر پایه ی احترام به دیگر انسان ها و فرهنگ ها گسترش می دهد، برگزار شد.

کاربردها و فعالیت ها

 کارگاه آشنایی با معلولیت، کودکان معلول و مشکلات آن ها و پیمان نامه ی جهانی حقوق معلولیت برپایه داستان "یک چیز دیگر"

این کارگاه روز نوزدهم آبان ۱۳۸۸ توسط عاطفه سلیانی و با شرکت ۱۵ نفر از اعضای کودک و نوجوان خانه کتابدار کودک و نوجوان و ترویج خواندن برگزار شده است.

نخست عاطفه سلیانی کتاب "یک چیز دیگر" با ترجمه نسرین وکیلی از انتشارات مبتکران را برای جمع خواند. آن گاه از حاضران خواست درباره ی موضوع آن گفت و گو کنند. همه با درونمایه ی"تفاوت و پذیرش تفاوت" در این کتاب و گیرایی و نو آوری در طرح موضوع  موافق بودند.

سپس از شرکت کنندگان درخواست شد درباره ی انواع تفاوت ها فکر کنند و از آن ها نام ببرند.
 پس از طرح معلولیت به عنوان نوعی تفاوت، سلیانی از آن ها خواست تصور کنند دچار یک یا چند نوع معلولیت هستند و تصویر خود را بکشند. شرکت کنندگان تصاویر خود را با انواع نقص عضو از جمله: نابینایی، ناشنوایی، معلولیت حرکتی و... به یکدیگر نشان دادند.

سپس با نمایش پانتومیم رفتار دیگران را با خود در کوچه و خیابان به نمایش گذاشتند. به جز یک مورد، در دیگر نمایش ها رفتار مردم با معلولان نامناسب و نامطلوب بود.

سپس از شرکت کنندگان پرسش شد که در جایگاه یک معلول با نقص عضوی که دارند، می توانند چه کارهایی را به تنهایی انجام دهند. پاسخ ها شامل کارهایی همچون آشپزی، ورزش، نوشتن، درس خواندن، مطالعه و حمام کردن بود. پس از پایان این بخش از کار، قسمت های برگزیده ای از زندگی لوییس بریل مخترع خط ویژه ی بریل برای نابینایان خوانده شد.

 از شرکت کنندگان خواسته شد چند نفر از شخصیت های برجسته ای را که معلول بوده اند یا بعدها معلول شده اند، نام ببرند. آن ها از بریل، هلن کلر و بتهوون و چند نفر از ورزشکاران معلول ایرانی نام بردند.

پس از آن قرار شد هر یک از شرکت کنندگان برای نقص عضو فرضی خود به یک مشکل عمده که با آن روبه رو هستند، اشاره کنند و یک راهکار برای حل یا کاهش آن، زیر تصویری که در آغاز کار از خود کشیده اند، ارایه دهند. بیشترین شمار راهکارها مربوط بودند به: توجه، مهربانی و همکاری دیگران، مناسب سازی وسایل حمل و نقل برای معلولان، اختصاص گذر گاه های ویژه برای آن ها، کمک دولت وسازمان های مسئول به معلولان برای تهیه ی ویلچر و اندام های مصنوعی وتدارک امکانات بیشتر برای آموزش و پرورش استعداد های آن ها در زمینه های گوناگون.
در پایان، عاطفه سلیانی بخش های برگزیده از پیمان نامه ی جهانی حقوق معلولان را برای حاضران خواند.         
 

عضویت در کانال تلگرام