بی پروایی و سواستفاده جنسی از کودکان

بی پروایی و سواستفاده جنسی از کودکان

بخش سوم از هفت عامل آسیب زا که زندگی کودکان را تهدید می کند

مناسبات سنتی در جامعه های گوناگون دارد جای خود را به مناسباتی می دهد که فرهنگ جهانی را می سازند. بخشی از این مناسبات ، سازنده است و بخشی سبب ویرانی ساختار جامعه های سنتی می شود. در حقیقت باید گفت زیست همزمان عناصر ناهمزمان به شدت زندگی کودکان را تهدید می کند. جامعه هایی که به شدت دچار محدویت ها به ویژه برای دختران بوده اند، اکنون دارند به جامعه هایی به شدت باز تبدیل می شوند که کنترل بر رفتارهای کودکان را در دوره سنی پیش از بلوغ به شدت سخت کرده است. نیل پستمن یکی از اندیشه مندان امریکایی در این باره مرگ دوره کودکی را مطرح کرده است. دلیل هایی که او پیش نهاده است، باید همواره مورد توجه باشند. در گذشته و پیش از دوره تلویزیون، مرزهای میان رفتارهای پیش از بلوغ و دوره بعد از بلوغ تعریف شده بود و گذار از آن به سختی ممکن بود. اما اکنون به سبب در دسترس بودن تلویزیون و فیلم هایی که مناسب کودکان نیست، کودکان با مفاهیمی مانند فضای اتاق خواب و رفتارهای جنسی پیش از زمانی که باید، آشنا می شوند. کودکان این رفتارها را تقلید می کنند و هنگامی که باید به بازی های سودمند سرگرم باشند، بازنمایی روابط جنسی را وارد بازی های خود می کنند. اکنون از زمانی که او کتاب خود را نوشته است دو دهه می گذرد، اما در این دو دهه نیز چنان وضعیت دگرگون شده که آینده کودکان را تیره تر از هرزمانی کرده است. تجارت برهنه نگاری یا پرنوگرافی با اندام کودکان که در سرتاسر اینترنت رواج پیدا کرده، تنها یک بخش از آن چیزی است که زندگی کودکان را تهدید می کند. اما وحشتناک تر از آن مافیای قدرتمند سکس کودکان است که در یک شبکه چند لایه در جهان امروز کار می کند. این مافیا که گاهی یک سرش به صنعت پوشاک و مد پیوند دارد، به شکل سازمان یافته در برخی از کشورها به ویژه در کشورهای اتحاد جماهیر شوروری سابق مانند اوکراین به دنبال دخترکانی می گردند که هم بتوانند آن ها را بخرند و هم بتوانند آن ها را در تجارت سکس و مد به کار گیرند. در کنار آن اکنون کانون هایی درجهان مانند تایلند و اندونزی شکل گرفته است که سکس با کودکان به بخش اصلی گردشگری آن ها و کسب ارز تبدیل شده است.

این ها سطح کلان سو استفاده جنسی از کودکان است. اما کودکان در محیط خانواده و مدرسه نیز آسیب پذیر هستند و باید همیشه از آن ها با آگاهی دادن و کمک گرفتن از قانون پشتیبانی کرد. هرجا هم نیاز بود باید این موضوع ها را مطرح و از کتمان یا پوشیده سازی خودداری کرد.

با این همه ما به عنوان مربیان، آموزگاران یا والدین کودکان باید مرزهای زیست سالم با ناسالم کودکی را تعریف و مرزبندی کنیم. والدینی که به کودک ۶ یا ۷ ساله خود لوازم آرایش می دهند تا چهره شان را آرایش کنند، باید بدانند که این رفتارها با دوره کودکی ناسازگار است. والدینی که دختران خود را به بی پروایی در پوشش تا مرزهای نیم برهنگی تشویق می کنند باید بدانند که این ها زمینه ساز سواستفاده های بعدی از این کودکان خواهد بود. برای گریز از سوء استفاده جنسی از کودکان انجام دو کار از همه موثرتر است. نخست آگاهی دادن و دوم تشویق و برانگیختن کودکان به رفتارهای همساز با دوره کودکی.

 

اطلاعات:
تاریخ انتشار: ۱۳۹۳-۰۷-۱۹ ۰۹:۳۱
نویسنده:
محمدهادی محمدی
متن سفارشی:

ديدگاه شما