آنتونی براون

Anthony Browne
آنتونی براون
مشخصات
نام: 
آنتونی
نام خانوادگی: 
براون
نام لاتین: 
Anthony
نام خانوادگی لاتین: 
Browne

آنتونی براون تصویرگر و نویسنده انگلیسی است که تاکنون بیش از چهل کتاب به چاپ رسانده است. او نخستین تصویرگر انگلیسی برنده جایزه هانس کریستین اندرسن است. افزون بر این تاکنون دو بار جایزه کیت گرین وی و سه بار جایزه امیل را از آن خود کرده است.

کتاب های براون به بیش از ۳۰ زبان ترجمه شده اند و تصاویر کتاب هایش در نمایشگاه های داخلی و بین المللی بسیاری شرکت کرده اند.

آنتونی براون در سال ۱۹۴۶در شفیلد انگلستان زاده شد. زمانی که یک سال داشت خانواده اش به دلیل افتتاح میکده ای در بردفورد به این شهر کوچ کردند. براون در رابطه با این محل کسب و کار خانوادگی می گوید: "آن گونه که به من گفته اند، گویا در خردسالی بر روی پیش خوان و یا میزهای میکده پدرم می ایستادم و برای مشتریان داستان هایی در مورد شخصیتی خیالی به نام تَکلِ خنگِ گنده تعریف می کردم. اما چیزی که خود به یاد می آورم این است که بخش عمده ی کودکیم را به همراه برادر بزرگترم مشغول ورزش، جنگیدن و نقاشی بودم." او در کودکی به هنر علاقه فراوانی داشت و غالباً به همراه پدرش به طراحی و نقاشی می پرداخت. او هم چنین در مدرسه راگبی، فوتبال و کریکت بازی می کرد و آرزو داشت تا در بزرگسالی روزنامه نگار، طراح کاریکاتور یا مشت زن شود.

براون به دبیرستان کلکیتون رفت و در هفده سالگی وارد کالج هنر لیدز در رشته طراحی گرافیک شد. در این زمان بود که در زندگانی او تغییر بزرگی روی داد. او در مورد این اتفاق می گوید: "من تازه به تیم راگبی دعوت شده بودم، امری که بسیار برایم مهم و حیاتی بود، چرا که برادر بزرگترم نیز در همین تیم بازی می کرد. پدرم به تماشای بازی ما آمده بود. با هم به خانه برگشتیم و پدر مرد. به طرز وحشتناکی در نیم ساعت جان باخت، سکته کرد، آن هم در برابر چشمان من." از دست دادن پدر تاثیری شدید و عمیق بر روی براون گذاشت. در پایان دوران تحصیل براون تصمیم گرفت تا به عنوان نقاش و طراح مشغول کار شود. اما به دلیل دشواری های اقتصادی با دیدن آگهی استخدام درمانگاه سلطنتی منچستر به عنوان تصویرگر پزشکی مشغول به کار شد.

او سه سال به این حرفه مشغول بود، هنگامی که احساس کرد این کار به دلیل واقعگرایی بیش از حد، حس تخیل و فانتزی او را ارضاء نمی کند، تصویرگری پزشکی را ترک و به عنوان طراح کارت های تبریک مشغول به کار شد. او حدود پانزده سال برای گالری گردُن فریزرکارت تبریک طراحی کرد. آنتونی براون در سال ۱۹۷۲ به جنوب انگلستان و به رمزگیت رفت. پس از مدت کوتاهی با ویلونیست محلی آنجا جین فراکلین آشنا شد و ازدواج کرد. حاصل این ازدواج دو فرزند است که هر دو دانش آموخته ی رشته ی هنر و موسیقی هستند. در همین دوران او شماری از کارت های تبریک و طراحی های خود را برای ناشران کتاب کودک فرستاد و برای نخستین بار با جولیا مک ری آشنا شد، فردی که از آن پس تا کنون ویراستار و مدیر برنامه های او است.

براون در ۱۹۷۶ نخستین کتاب خود را با نام از خلال آیینه ی جادو، به چاپ رسانید. این کتاب چندان مورد توجه قرار نگرفت، هرچند که هنوز هم تجدید چاپ می شود. پس از آن کتاب پیاده روی در پارک را نوشت و تصوگری کرد (کتابی که پس از بیست سال آن را بازآفرینی کرد و با عنوان صداها در پارک به چاپ رساند). پس از آن کتاب شکار خرس را چاپ کرد، کتابی که از نظر تجاری و اقتصادی موفق تر از دو اثر قبل بود. اما کتابی که نقطه ی اوج و آغاز دنیای حرفه ای آنتونی براون به حساب می آید گوریل نام دارد. کتابی که در سال ۱۹۸۳ به چاپ رسید و اولین مدال کیت گرین وی را برای او به ارمغان آورد. براون بار دیگر در سال ۱۹۹۳ به خاطر کتاب باغ وحش مدال کیت گرین وی را به دست آورد. علاوه بر آن جایزه ی امیل را نیز سه بار به دست آورد. ابتدا برای گوریل در سال ۱۹۸۳، سپس برای آلیس در سرزمین عجایب در ۱۹۸۸ و در نهایت برای کتاب صداها در پارک در سال ۱۹۹۸. مهم تر آن که در سال ۲۰۰۰ به عنوان نخستین تصویرگر انگلیسی به سبب سال ها تلاش و خلاقیت در زمینه ی ادبیات کودک، موفق به دریافت جایزه ی جهانی هانس کریستین اندرسن شد. این جایزه برجسته ترین جایزه ای است که به مجموعه آثار یک نویسنده یا تصویرگر کتاب کودک اختصاص می یابد و آنرا نوبل کوچک نیز می نامند.

او در مورد تصاویر کتاب هایش و مخاطبان می گوید: "من این ایده را که به نام تصویرگری برای کودک، کتابی بسازم تا بزرگسالان از آن خوششان بیاید و لذت ببرند، دوست ندارم. خوانندگان کتاب های تصویری من طیف وسیعی از گروه های سنی هستند، با قابلیت های متفاوتی از خواندن متن یا درک تصویر. بنا بر این من دوست دارم تا چیزهایی را در تصاویر کتاب یا متن هایم بگذارم تا کشف شوند. افراد با سنین متفاوت، کودکانی که قدرت درک ادبی یا بصری بالاتری دارند یا کودکانی که یک کتاب را بیش از ۳ یا ۴ بار بخوانند، می توانند این عناصر را کشف کنند و از این یافته ها به فراخور سنشان لذت ببرند. من می دانم که کودکان در بیشتر موارد کتاب ها را به همراه بزرگتر هایشان می خوانند. بزرگسالانی که به دلیل فعالیت های روزانه خسته و کسل هستند. آن ها اگر از کتابی که برای کودکانشان می خوانند لذت نبرند و به هیجان نیایند، خستگی و کسالت خود را به کودکان نیز انتقال خواهند داد. بنابر این در تصاویرم سعی بر آن دارم تا نکاتی قابل دیدن و کشف برای تمامی گروه های سنی قرار دهم تا بزرگسالان نیز هنگام خواندن کتاب ها از آن لذت ببرند و علاقه ی خود را به کودکان انتقال دهند."

براون، مقام افتخاری ادبیات کودک و نوجوان بریتانیا برای سال های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ را به دست آورد.

 

راهنما

عضویت در کانال تلگرام