اریک کارل، خالق خوانندگان سیری ناپذیر و کرم ابریشم خیلی گرسنه

نویسندگان کودک و نوجوان،  از  جولیا دانلدسون[1] گرفته تا کرسیدا کاوئل[2]، نویسنده کتاب محبوب کرم ابریشم خیلی گرسنه را ستوده‌اند.

قصه­‌های امید... کارل در موزه‌­اش[3]، امرست[4]، ماساچوست، عکس از بوستون گلوب، نوشته­‌ی آلیسون فلاد[1]

نویسندگان کودک و نوجوان، همواره اریک کارل فقید را به سبب خلق نسل­‌هایی از خوانندگان سیری­‌ناپذیر، که همتای اثر محبوبش کرم ابریشم گرسنه‌­اند، ستوده‌اند. کارل که روز یک‌شنبه در سن 91 سالگی چشم از جهان فروبست از خود کتاب­‌هایی مانند کتاب مقوایی پرفروش و جهانی کرم ابریشم خیلی گرسنه[6] به یادگار گذاشته است؛  کرم ابریشمی که قبل از پروانه شدن، یک هفته­‌ی مدام فقط غذا می­‌خورد. از او کتاب­‌های دیگری چون عنکبوت پُرکار[7]، آفتاب پرست عجیب[8]، بابا لطفاً ماه را برایم بیاور[9] به یادگار مانده است.

جولیا دانلدسون نویسنده‌­ی گروفالو و سفیر پیشین ادبیات کودک می­‌گوید: «کتاب­‌های تصویری، نخستین نمایشگاه هنری کودک‌اند و اریک کارل کسی است که – شاید بیش از هر کس دیگری- جهان را به نقش کتاب­‌های تصویری،  به عنوان یک گونه‌­ی هنری، آگاه کرده است. کتاب ­کرم ابریشم خیلی گرسنه­ کتاب هوشمندانه­‌ای است و دارای ویژگی لمس‌کردنی است؛ البته اشاره­ام به همه‌­ی آن سوراخ‌­ها در کتاب است. این کتاب، ترکیبی از رنگ­‌ها، شمارش اعداد و روزهای هفته است و در عین حال درباره‌­ی رشد و پرورش حشره به کودکان اطلاعاتی می‌­دهد- در کنار همه­‌ی این موارد این کتاب زیبا و بامزه هم هست. برای همین است که هنوز هم کتابی ماندگار و کلاسیک است‌.»

کریس ریدل[10] نویسنده­ و تصویرگر کودک «زیبایی و سادگی فریبنده­ی» تصویرهای کارل و استفاده از تکنیک کلاژ کاغذهای رنگی را که کودکان با آن ارتباط می­‌گیرند، ستایش می­‌کند. «او در سبک کاری­اش از یک دستمال کاغذی روشن استفاده می­‌کند که آغشته به رنگ اکرولیک است و با رنگ اکرولیک آن را نقطه­‌نگاری کرده است و در نهایت با چاقو آن را بریده و آن را روی مقوایی سفید می‌­چسباند تا شکل طرحِ برجسته شود. شاید عالی­‌ترین موفقیتش که خیلی هم ساده و قشنگ است آشنا کردن خوانندگان خردسال با این مسئله است که کتاب یک شی است. او با افزودن سوراخ‌­هایی در صفحه­‌های کتاب کرم ابریشم خیلی گرسنه آن را نشان داده است. افزون بر آن او با خلق آن کرم ابریشم خیلی گرسنه، خوانندگانی سیری­‌ناپذیری به وجود آورده و به آن­‌ها بال پرواز داده است.»

نظر کریس ریدل در مورد اریک کارل، عکس از کریس ریدل

کرسیدا کاوئل[11]، نویسنده­ ی کتاب چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم،  سفیر ادبیات کودک انگلستان می­‌گوید: «خلق کتاب ­تصویری مانند نگارش هایکو برای ناآشنایان با شعر هایکو است- دشوارتر از آنی است که به نظر می‌­رسد... اریک کارل در کتاب کرم ابریشم خیلی گرسنه­ خیلی ساده و آسان موضوع شمردن، روزهای هفته و موضوع محبوب کودک یعنی غذا را با تصویرهای مهیج و در عین حال فوق­‌العاده ساده ترکیب کرده است. جای تعجب ندارد که کتاب، بسیار گیرا و جاودان است.»

آنتونی براون[12] نویسنده‌­ی کتاب‌های تصویری کلاسیکی چون گوریل می­‌گوید: «وقتی نخستین مرتبه کتاب کرم ابریشم خیلی گرسنه را خواندم بسیار شگفت‌­زده شدم آن موقع در دوره‌ی طراحی گرافیک در لیدز[13] تحصیل می­‌کردم. آن کتاب، داستانی ساده و منطقی برای خردسالان بود که به نظر می‌­آمد تمام موانع را درباره این که یک کتاب چطور می‌­تواند باشد،  پشت سر گذاشته بود. در آن کتاب، اثر هنری باشکوهی می‌­دیدم که رنگ­‌های زیبایی داشت و بیش­تر به آثار مجسمه‌­سازی مشابهت داشت تا یک اثر ادبی. این اثر، یک اثر لمس‌­کردنی بود. من هرگز کودکی را ندیده‌­ا‌‌م که از این کتاب خوشش نیاید برای این که این کتاب با این ویژگی­‌ای که دارد، میان داستان و خواننده ارتباطی ایجاد می‌­کند. بی‌شک این کتاب بهترین و تأثیرگذارترین کتاب کودکی است که تولید شده است.»

کتاب ­کرم ابریشم خیلی گرسنه­ در سال 1969 منتشر شد و به بیش از شصت زبان دنیا ترجمه شده است و گفته می­‌شود از زمانی که منتشر شده است، در هر دقیقه یک نسخه از آن فروخته شده است. اِمیلی گرَوت[14]، نویسنده­‌ی کتاب‌های کودکان می­‌گوید: «فکر می­‌کنم کتاب کرم ابریشم خیلی گرسنه­ نخستین کتابی بود که من با هزاران کودک در جهان عاشقش بودم. آن کتاب، دنیای علاقه‌مندان کتاب بود. با چه میراثی بهتر از این، دنیا را می‌توان ترک کرد؟ » لورن چایلد[15] اثر اریک کارل را اثری «پُر احساس، و خیلی شخصی» توصیف می‌­کند و می‌­گوید «فکر می­‌کنم این اثر همان چیزی است که حسِ بودن را القا می­‌کند؛ به این معنی که هیچ فاصله‌­ای میان خواننده و هنرمند وجود ندارد.»

کارل بیش از 40 کتاب کودک نوشت و تصویرگری کرد که بیشتر کتاب­‌ها درباره­‌ی حیوان­‌ها، حشرات و طبیعت بودند و موضوعات بسیاری را در برمی­‌گرفتند از جیرجیرک­‌های ساکت و آرام گرفته تا تنبل­‌های فیلسوف. پدرش او را با طبیعت آشنا کرد. کارل به نیویورک تایمز گفته است: «وقتی کودک بودم، تا جایی که به یاد می‌­آورم پدرم دستم را می‌­گرفت و به طبیعت می‌­برد. و کرم‌­ها، حشره­‌ها و مگس­‌ها و زنبورها و مورچه­‌ها را نشانم می­‌داد و شیوه­ زندگی کردن­شان را برایم توضیح می‌­داد.»

 پیرز توردِی[16] نویسنده‌­ی مجموعه­‌ی سه جلدی آخرین بازماندگان[17] می­‌گوید: «بیش­ترین نبوغ کارل- آن هم تنها با گفتن چند کلمه و کشیدن تصویرهای برجسته- ظاهراً نشان دادن زندگی هر روزه‌­ی حیوانات است آن هم به صورت داستان­‌های دگردیسی درباره‌­ی امید داشتن که حتی یک کودک خردسال هم آن را می‌­فهمد. او برای هر موجود زنده­‌ای از همان صفحه‌ی نخست کتاب دنیای طبیعی چنان روشن و رنگینی خلق می‌‌کرد. میلیون‌ها نفر، نخستین تجربه و نخستین عشق­شان به تنوع بی‌انتهای سیاره­مان را مدیون این کتاب مقوایی بیست‌و‌دو صفحه‌ای‌اند؛  گوناگویی و تنوعی که با قدرت و نیروی رشد و باز نو شدن اتفاق می­افتد. بنابراین این کتاب میراث شگرفی است. »

[1] Julia Donaldson

[2] Cressida Cowell

[3] Eric Carle Museum

[4] Amherst

[6] The Very Hungry Caterpillar

[7] The Very Busy Spider

[8] The Mixed-Up Chameleon

[9] Papa Please Get the Moon for Me

[13] Leeds

[15] Lauren Child

[17] Last Wild

ویراستار:
پدیدآورندگان:
کلیدواژه کتابشناسی:
اریک کارل, ادبیات کودکان, تصویرگری, کتاب کودک, کتاب
Submitted by skyfa on