سلامی چو بوی خوش آشنایی

اول مهر بوی مهر می‌داد. موهای بافته با روبان سپید، روپوش ارمک با یقه سپید، جوراب ساقه بلند سپید با کفش‌های سیاه واکس زده، دستمالی سپید و اطو زده در جیب، کیفی که اگر نو هم نبود از تمیزی برق می‌زد ، قلمدان‌های فلزی یا پاپیه مارشه، مدادهای سوسمار نشان تراشیده  و قلم نی و قلم فراتسه و خود نویس وپاک کن و تراش، ولیوان تاشو دردار با رنگ‌های پرچم ایران. 

کتاب‌های جلد شده و دفترچه‌های چهل برگ و شصت برگ. دست در دست‌های گرم، وقدم‌هایی با شوق همراه، کیف‌ها بوی تازگی، بوی سیب می‌داد، بوی مهر، بوی مدرسه. یادش به خیر