انجمن بینالمللی سوادآموزی (International Literacy Association)، که پیشتر با نام انجمن بینالمللی خواندن (International Reading Association) فعالیت میکرد، سازمانی حرفهای در حوزه آموزش خواندن، نوشتن و سوادآموزی است. این انجمن معلمان، پژوهشگران، کتابداران، نویسندگان، مدیران آموزشی، استادان دانشگاه و کنشگران حوزه سوادآموزی را در شبکهای بینالمللی گرد هم میآورد.
تمرکز این نهاد بر تولید و انتشار دانش، پشتیبانی از آموزش حرفهای، تقویت ارتباط میان پژوهش و کلاس درس، حمایت از دسترسی برابر به سوادآموزی و دفاع از حق کودکان و بزرگسالان برای خواندن است.
انجمن بینالمللی سوادآموزی، برخلاف سازمانهایی که مأموریت اصلیشان توزیع کتاب یا اجرای برنامههای مستقیم خواندن است، بیشتر در جایگاه یک نهاد حرفهای، علمی و شبکهساز فعالیت میکند. این انجمن میکوشد دانش تخصصی درباره خواندن و سوادآموزی را گسترش دهد و آن را در اختیار کسانی بگذارد که در مدرسه، دانشگاه، کتابخانه، سیاستگذاری و برنامههای اجتماعی با آموزش سواد سروکار دارند.
وبسایت رسمی انجمن در نشانی literacyworldwide.org قرار دارد.
از انجمن بینالمللی خواندن تا انجمن بینالمللی سوادآموزی
در بخش بزرگی از تاریخ این نهاد، نام آن «انجمن بینالمللی خواندن» بود. این نام بر موضوعی مشخص تأکید میکرد: آموزش خواندن و پژوهش درباره فرایند خواندن.
با گذشت زمان، مفهوم سواد گستردهتر شد. سواد دیگر فقط توانایی رمزگشایی و فهم متن چاپی نبود؛ بلکه خواندن و نوشتن، ارتباط، تفسیر اطلاعات، استفاده از رسانه و فناوری، مشارکت اجتماعی و توانایی فهم و تولید متنهای گوناگون را نیز دربر گرفت.
در سال ۲۰۱۵ نام انجمن به انجمن بینالمللی سوادآموزی تغییر کرد. استفاده رسمی از نام جدید دستکم در سال ۲۰۱۵ در وبسایت انجمن دیده میشود؛ ازجمله در اطلاعرسانی مربوط به کنفرانس سال ۲۰۱۵. بااینحال، در منابع رسمی در دسترس، سندی که تاریخ حقوقی یا روز دقیق اجرای تغییر نام را توضیح دهد، پیدا نشد. بنابراین، برای نگارش دقیقتر بهتر است گفته شود:
انجمن بینالمللی خواندن در سال ۲۰۱۵ با نام انجمن بینالمللی سوادآموزی به فعالیت خود ادامه داد.
تغییر نام، به معنای پایان فعالیت انجمن یا تأسیس سازمانی کاملاً جداگانه نبود؛ بلکه ادامه و بازتعریف فعالیت همان نهاد در چارچوبی گستردهتر بود.
تاریخچه شکلگیری
سال ۱۹۵۶ در منابع مختلف بهعنوان سال شکلگیری انجمن بینالمللی خواندن ذکر شده است. این تاریخ در معرفیهای ثانویه و روایتهای تاریخی مرتبط با انجمن تکرار میشود، اما در جستوجوی انجامشده، صفحه تاریخی رسمی و مستقلی از انجمن فعلی پیدا نشد که این تاریخ را بهصراحت توضیح دهد.
ازاینرو، در مقالهای مستند بهتر است تاریخ ۱۹۵۶ با احتیاط بیان شود:
انجمن بینالمللی خواندن، بنا بر تاریخهای رایج در منابع مرجع، در سال ۱۹۵۶ شکل گرفت.
آنچه با سند تاریخی در دسترس میتوان تأیید کرد، نقش فعال این انجمن در دهههای بعد است. برای نمونه، سندی در مجموعه اسناد مرکز اطلاعات منابع آموزشی آمریکا، با عنوان کتابشناسی همراه با تشخیص و ترمیم خواندن، نشان میدهد که انجمن بینالمللی خواندن در سال ۱۹۶۸ در انتشار اثری درباره تشخیص مشکلات خواندن و آموزش ترمیمی با مرکز «اریک» در دانشگاه ایندیانا همکاری داشته است.
این سند نشان میدهد که انجمن در دهه ۱۹۶۰ با مراکز پژوهشی و دانشگاهی در زمینههایی مانند موارد زیر همکاری میکرد:
- تشخیص مشکلات خواندن؛
- آموزش ترمیمی؛
- پژوهش درباره رفتار خواندن؛
- تربیت معلمان و متخصصان خواندن؛
- گردآوری و انتشار منابع علمی.
بنابراین، انجمن از همان دهههای نخست فقط یک تشکل صنفی نبود؛ بلکه در تولید، سازماندهی و انتشار دانش تخصصی حوزه خواندن نیز نقش داشت.
چرا نام «خواندن» تغییر کرد؟
تغییر نام انجمن از «خواندن» به «سوادآموزی» با تحول در تعریف سواد ارتباط داشت.
در نگاه سنتی، سواد بیشتر با توانایی خواندن و نوشتن متن چاپی سنجیده میشد. اما در جامعه امروز، افراد با شکلهای متنوعی از متن و اطلاعات روبهرو هستند:
- کتاب و روزنامه؛
- صفحههای اینترنتی؛
- پیامهای تصویری و چندرسانهای؛
- شبکههای اجتماعی؛
- نمودارها و دادهها؛
- متنهای علمی و تخصصی؛
- محتوای صوتی و تصویری؛
- متنهای تولیدشده در محیطهای دیجیتال.
در چنین شرایطی، آموزش سوادآموزی باید به افراد کمک کند متنها را بفهمند، اعتبار اطلاعات را بسنجند، دیدگاه خود را بیان کنند و در موقعیتهای گوناگون ارتباطی مشارکت داشته باشند.
انجمن با انتخاب نام جدید، دامنه فعالیت خود را با این برداشت گستردهتر هماهنگ کرد. البته خواندن همچنان هسته اصلی فعالیت انجمن باقی ماند، اما در پیوند با نوشتن، زبان، فرهنگ، فناوری، رسانه و مشارکت اجتماعی بررسی شد.
مأموریت و زمینههای فعالیت
انجمن بینالمللی سوادآموزی فعالیتهای خود را در چند زمینه اصلی دنبال میکند.
پشتیبانی از آموزش خواندن
یکی از محورهای اصلی انجمن، کمک به بهبود آموزش خواندن در دورههای مختلف تحصیلی است. منابع انجمن برای گروههای گوناگون تهیه میشوند؛ از آموزش خواندن در سالهای آغازین مدرسه تا آموزش سوادآموزی نوجوانان و بزرگسالان.
این منابع موضوعهایی مانند درک خواندن، آموزش واژگان، آموزش زبان، خواندن انتقادی، ارزیابی، آموزش چندزبانه و استفاده از متنهای متنوع را پوشش میدهند.
پیوند پژوهش و عمل آموزشی
انجمن تلاش میکند میان پژوهشهای دانشگاهی و نیازهای واقعی کلاس درس ارتباط برقرار کند. انتشار مقالههای پژوهشی، گزارشهای تخصصی، راهنماهای آموزشی و برگزاری نشستهای حرفهای از راههای تحقق این هدف است.
اهمیت این رویکرد در آن است که یافتههای علمی فقط در مجلات دانشگاهی باقی نمانند، بلکه برای آموزگاران و برنامهریزان آموزشی نیز قابل استفاده باشند.
رشد حرفهای آموزگاران
انجمن برای آموزگاران و دیگر متخصصان سوادآموزی فرصتهایی مانند این موارد فراهم میکند:
- شرکت در همایشها و نشستهای تخصصی؛
- دسترسی به مقالهها و منابع آموزشی؛
- آشنایی با پژوهشهای جدید؛
- ارتباط با همکاران کشورهای دیگر؛
- مشارکت در شبکههای حرفهای؛
- معرفی تجربههای موفق آموزشی.
این فعالیتها به معلمان کمک میکند آموزش خود را بر پایه دانش روز و تجربههای قابل بررسی پیش ببرند.
حمایت از عدالت آموزشی
دسترسی به آموزش باکیفیت خواندن و نوشتن در همه جوامع برابر نیست. فقر، زبان مادری، مهاجرت، دورافتادگی جغرافیایی، کمبود کتاب و منابع آموزشی، تبعیض و نابرابری در کیفیت مدارس میتواند فرصتهای سوادآموزی کودکان و بزرگسالان را محدود کند.
انجمن بینالمللی سوادآموزی در اسناد و برنامههای خود بر ضرورت دسترسی برابر به منابع و آموزش سوادآموزی تأکید میکند. این موضوع در برنامههای بینالمللی و سند «حقوق کودکان برای خواندن» نیز دیده میشود.
نشریات تخصصی
انتشار نشریات علمی و حرفهای از مهمترین فعالیتهای تاریخی انجمن بینالمللی خواندن و سازمان کنونی، یعنی انجمن بینالمللی سوادآموزی، بوده است.
پژوهشهای خواندن
پژوهشهای خواندن (Reading Research Quarterly) مجلهای علمی و داوریشده در حوزه پژوهشهای خواندن و سوادآموزی است. مقالههای این نشریه موضوعهایی مانند فرایند خواندن، درک متن، آموزش خواندن و نوشتن، نظریههای سوادآموزی، زبان، ارزیابی و سیاستگذاری آموزشی را بررسی میکنند.
این نشریه بیشتر برای پژوهشگران، استادان دانشگاه و متخصصانی طراحی شده است که در حوزه علمی سوادآموزی فعالیت میکنند.
نسخههای کنونی این مجله با همکاری انجمن بینالمللی سوادآموزی و انتشارات وایلی منتشر میشود.
معلم خواندن
معلم خواندن (The Reading Teacher) نشریهای حرفهای و پژوهشمحور است که به آموزش خواندن، بهویژه در سالهای ابتدایی مدرسه، توجه دارد.
مقالههای این نشریه معمولاً برای آموزگاران کاربرد مستقیمتری دارند و موضوعهایی مانند این موارد را دربر میگیرند:
- روشهای آموزش خواندن؛
- درک متن؛
- آموزش واژگان؛
- ادبیات کودک؛
- انتخاب کتاب برای دانشآموزان؛
- خواندن مشارکتی؛
- آموزش به کودکان با نیازهای گوناگون؛
- استفاده از متنهای فرهنگی و زبانی متنوع.
مجله خواندن نوجوانان و بزرگسالان
مجله خواندن نوجوانان و بزرگسالان (Journal of Adolescent & Adult Literacy) بر آموزش سوادآموزی به نوجوانان و بزرگسالان تمرکز دارد.
این نشریه به موضوعهایی مانند خواندن در دوره متوسطه، سوادآموزی بزرگسالان، آموزش زبان، هویت خواننده، سواد دیجیتال، خواندن انتقادی و ارتباط سوادآموزی با زندگی اجتماعی میپردازد.
اهمیت این مجله در توجه به دورهای است که بسیاری از برنامههای آموزش خواندن کمتر به آن میپردازند. آموزش سوادآموزی با پایان دوره ابتدایی تمام نمیشود و نوجوانان و بزرگسالان نیز به حمایت، آموزش و فرصتهای خواندن نیاز دارند.
خواندن امروز و سوادآموزی امروز
خواندن امروز (Reading Today) مجله اعضای انجمن بینالمللی خواندن بود. این نشریه بیشتر به اخبار انجمن، فعالیت شعبهها، گفتوگو با متخصصان، رویدادها و موضوعهای حرفهای میپرداخت.
پس از تغییر نام انجمن، این مجله با عنوان سوادآموزی امروز (Literacy Today) ادامه یافت. تغییر عنوان مجله نیز با تغییر هویت سازمان و گسترش مفهوم سوادآموزی هماهنگ بود.
«سوادآموزی امروز» با مجلات پژوهشی انجمن تفاوت دارد. هدف اصلی آن انتقال اخبار و دیدگاههای حرفهای به اعضا و فعالان حوزه سوادآموزی است، نه انتشار صرفاً مقالههای پژوهشی دانشگاهی.
کتابها و منابع تخصصی
انجمن در کنار مجلات، کتابها و منابع تخصصی نیز منتشر کرده است. یکی از نمونههای شناختهشده، کتاب مدلها و فرایندهای نظری خواندن (Theoretical Models and Processes of Reading) است که در ویرایشهای مختلف منتشر شده و مجموعهای مهم از نظریهها و پژوهشهای حوزه خواندن را گرد آورده است.
این اثر برای پژوهشگران، استادان دانشگاه و دانشجویان علوم تربیتی و آموزش زبان منبعی مهم به شمار میرود. انتشار چنین آثاری نشان میدهد که انجمن فقط به ارائه راهکارهای عملی برای کلاس درس محدود نبوده و در تدوین منابع نظری این حوزه نیز نقش داشته است.
همچنین، همکاری انجمن با مرکز اریک در دانشگاه ایندیانا در دهه ۱۹۶۰، نمونهای از مشارکت آن در سازماندهی منابع پژوهشی و کتابشناختی مربوط به آموزش خواندن است.
فعالیتهای بینالمللی
انجمن بینالمللی خواندن از طریق شبکهها و وابستگان خود در کشورهای مختلف، از برنامههای آموزش خواندن و سوادآموزی پشتیبانی میکرد. فعالیتهای بینالمللی انجمن شامل همکاری با نهادهای آموزشی، سازمانهای غیردولتی و مؤسسات محلی بود.
یکی از نمونههای مستند، پروژه «غذا برای آموزش: همه کودکان باید یاد بگیرند» در سیرالئون است.
پروژه سیرالئون
این پروژه در فاصله سالهای ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۵ در شمال سیرالئون اجرا شد. انجمن بینالمللی خواندن در این برنامه با سازمان خدمات امدادی کاتولیک همکاری کرد.
بر اساس صفحه رسمی پروژه در وبسایت انجمن:
- پروژه در ۱۹۲ مدرسه اجرا شد؛
- پنج منطقه از استان کوینادگو را پوشش داد؛
- هدف آن رسیدن به حدود ۳۰ هزار دانشآموز بود؛
- ۳۰ آموزگار ارشد آموزش دیدند؛
- ۱۹۲ مدیر مدرسه آموزش دیدند؛
- هشت ناظر وزارت آموزش در برنامه حضور داشتند؛
- ۶۰ عضو هیئت علمی آموزش دیدند.
این پروژه نمونهای از فعالیت انجمن در زمینه تقویت ظرفیت آموزشی بود. در چنین برنامههایی، هدف فقط رساندن مواد آموزشی نیست؛ بلکه آموزش معلمان و مدیران، ایجاد ظرفیت محلی و تقویت ساختار مدرسه نیز اهمیت دارد.
شبکهها و اعضا
انجمن بینالمللی سوادآموزی فعالیت خود را فقط از دفتر مرکزی دنبال نمیکند. شعبهها، وابستگان و شبکههای حرفهای در کشورهای مختلف، بخش مهمی از ساختار این سازماناند.
این شبکهها برای هدفهایی مانند موارد زیر به کار میروند:
- ارتباط میان متخصصان سوادآموزی؛
- برگزاری نشستهای محلی و منطقهای؛
- تبادل تجربههای آموزشی؛
- شناسایی نیازهای سوادآموزی در هر منطقه؛
- اجرای برنامههای حرفهای؛
- معرفی آموزگاران و کنشگران اثرگذار.
صفحههای رسمی انجمن درباره شبکههای آن، نمونههایی از فعالیت انجمنهای وابسته و برنامههای حرفهای را معرفی میکنند.
برنامه «۳۰ فرد زیر ۳۰ سال»
یکی از برنامههای کنونی انجمن، معرفی ۳۰ فرد زیر ۳۰ سال (30 Under 30) است. این برنامه برای شناسایی معلمان، پژوهشگران، مدیران و کنشگران جوانی طراحی شده است که در حوزه سوادآموزی فعالیت اثرگذاری دارند.
این برنامه چند هدف دارد:
- معرفی نسل تازه متخصصان سوادآموزی؛
- افزایش دیدهشدن فعالیتهای محلی و نوآورانه؛
- ایجاد شبکه میان فعالان جوان؛
- تشویق رهبری حرفهای در حوزه سوادآموزی.
صفحه رسمی این برنامه به فهرستهای سالهای مختلف، ازجمله ۲۰۱۶، ۲۰۱۹، ۲۰۲۳ و ۲۰۲۵، اشاره میکند.
جوایز کتاب کودکان و نوجوانان
انجمن بینالمللی سوادآموزی برای کتابهای کودکان و نوجوانان نیز برنامهای رسمی دارد. این برنامه در بخش «جوایز و تقدیرها»ی وبسایت انجمن با عنوان جوایز کتاب کودکان و بزرگسالان جوان (Children’s and Young Adults’ Book Awards) معرفی شده است.
هدف این جوایز، معرفی کتابهایی است که میتوانند تجربه خواندن کودکان و نوجوانان را غنی کنند. چنین کتابهایی معمولاً از نظر کیفیت ادبی، جذابیت برای خواننده، امکان ایجاد گفتوگو و تناسب با گروه سنی بررسی میشوند.
در این برنامه، توجه به کتابهایی که کودکان و نوجوانان واقعاً میخوانند اهمیت دارد. بنابراین جوایز کتاب انجمن با جایزههایی که صرفاً بر داوری ادبی بزرگسالان تکیه دارند تفاوت دارد و به ارتباط کتاب با خواننده جوان نیز توجه میکند.
وبسایت رسمی انجمن خبر برگزیدگان جوایز کتاب سال ۲۰۲۶ را نیز منتشر کرده است. بااینحال، در بررسی حاضر جزئیات کامل معیارهای داوری و فهرست برندگان از صفحه رسمی قابل استخراج نبود؛ بنابراین نباید اطلاعات تأییدنشدهای درباره تعداد بخشها یا نام همه برندگان به مقاله افزوده شود.
«حقوق کودکان برای خواندن»
یکی از مهمترین اسناد انجمن بینالمللی سوادآموزی، سند پرونده حقوق کودکان برای خواندن (The Case for Children’s Rights to Read) است که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد.
این سند، خواندن را فقط یک مهارت آموزشی یا ابزار موفقیت تحصیلی نمیداند، بلکه آن را حقی انسانی و بنیادین برای همه کودکان معرفی میکند.
در مقدمه سند، بر اساس دادههای مربوط به سالهای ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷، به شمار زیادی از کودکان، نوجوانان و بزرگسالانی اشاره شده است که از مهارتهای پایه خواندن و نوشتن برخوردار نیستند یا به سطح مطلوب سوادآموزی دست نیافتهاند. این آمارها به همان دوره مربوطاند و نباید بهعنوان آمار روزآمد جهان استفاده شوند.
ده حق کودک در ارتباط با خواندن
این سند برای هر کودک ده حق بنیادین در نظر میگیرد:
- هر کودک حق انسانی و بنیادین خواندن دارد.
- هر کودک حق دسترسی به متنهای چاپی و دیجیتال دارد.
- هر کودک حق دارد خودش انتخاب کند چه چیزی بخواند.
- هر کودک حق دارد متنهایی بخواند که تجربهها و زبان او را بازتاب دهند.
- هر کودک حق دارد متنهایی بخواند که او را با زندگی دیگران و جهانهای گوناگون آشنا کنند.
- هر کودک حق دارد برای لذت و سرگرمی بخواند.
- هر کودک حق دارد از محیطی حمایتگر برای خواندن برخوردار باشد.
- هر کودک حق دارد به همراهان آگاه و پشتیبان در مسیر سوادآموزی دسترسی داشته باشد.
- هر کودک حق دارد زمان کافی و اختصاصیافته برای خواندن داشته باشد.
- هر کودک حق دارد آموختههای خود از خواندن را با دیگران به اشتراک بگذارد و از خواندن برای نوشتن، سخن گفتن و بازنمایی دیداری استفاده کند.
در پایان سند، بر مسئولیت دولتها، نهادهای آموزشی، کتابخانهها، خانوادهها و سازمانهای مدنی برای فراهم کردن منابع مالی و مادی لازم برای پشتیبانی از خواندن تأکید شده است.
اهمیت سند
سند «حقوق کودکان برای خواندن» چند نکته مهم را برجسته میکند:
- کودک باید حق انتخاب کتاب داشته باشد؛
- خواندن نباید فقط تکلیف مدرسه باشد؛
- کودکان به متنهایی نیاز دارند که زبان و تجربه آنان را بازتاب دهند؛
- دسترسی به متنهای چاپی و دیجیتال هر دو اهمیت دارد؛
- خواندن باید با گفتوگو، نوشتن و بیان خلاق پیوند داشته باشد؛
- خانواده، مدرسه، کتابخانه و دولت در فراهم کردن فرصت خواندن مسئولاند.
این سند یکی از روشنترین نمونههای دیدگاه انجمن درباره پیوند میان سوادآموزی، عدالت و حقوق کودک است.
تفاوت فعالیت انجمن با سازمانهای توزیع کتاب
انجمن بینالمللی خواندن و سازمان کنونی آن، انجمن بینالمللی سوادآموزی، با نهادهایی مانند «خواندن بنیادین است» تفاوت دارند.
«خواندن بنیادین است» تمرکز اصلی خود را بر رساندن کتاب به کودکان، بهویژه کودکان خانوادههای کمدرآمد، گذاشته است. اما انجمن بینالمللی سوادآموزی بیشتر در این زمینهها فعالیت میکند:
- تولید دانش تخصصی؛
- انتشار پژوهش؛
- توانمندسازی معلمان؛
- برگزاری همایش؛
- ایجاد شبکههای حرفهای؛
- حمایت از سیاستهای سوادآموزی؛
- معرفی کتاب و فعالیتهای خواندن.
البته این تفاوت به معنای بیارتباط بودن انجمن با ترویج خواندن نیست. انجمن از راه تقویت آموزش، حمایت از خوانندگان جوان، دفاع از حق خواندن و معرفی منابع مناسب، در ترویج خواندن نقش دارد.
جایگاه انجمن در تاریخ آموزش خواندن
اهمیت تاریخی انجمن بینالمللی خواندن را میتوان در چند زمینه بررسی کرد.
ایجاد جامعه حرفهای
این انجمن آموزگاران و پژوهشگرانی را که در نقاط مختلف جهان کار میکردند، به یکدیگر مرتبط کرد. چنین ارتباطی به شکلگیری زبان مشترک حرفهای و تبادل تجربه کمک کرد.
گسترش پژوهشهای خواندن
نشریات و کتابهای انجمن زمینه انتشار پژوهشهایی را فراهم کردند که به شناخت بهتر فرایند خواندن، مشکلات خواندن و روشهای آموزش کمک میکردند.
حمایت از آموزش مبتنی بر پژوهش
انجمن تلاش داشت آموزش خواندن بر پایه شواهد علمی و تجربههای قابل ارزیابی پیش برود، نه بر اساس روشهای بدون پشتوانه.
توجه به خوانندگان در سنین مختلف
فعالیت انجمن فقط به کودکان سالهای نخست مدرسه محدود نبود. انتشار مجلههایی درباره خواندن نوجوانان و بزرگسالان نشان میدهد که سوادآموزی را فرایندی مادامالعمر میدانست.
انجمن امروز
امروز سازمان با نام انجمن بینالمللی سوادآموزی فعالیت میکند. وبسایت رسمی آن برنامهها، اخبار، منابع آموزشی، نشریه «سوادآموزی امروز»، شبکههای حرفهای، جوایز کتاب و فعالیتهای بینالمللی را معرفی میکند.
برخی از فعالیتهای کنونی انجمن عبارتاند از:
- انتشار منابع آموزشی و پژوهشی؛
- انتشار «سوادآموزی امروز»؛
- پشتیبانی از نشریات تخصصی؛
- معرفی فعالان جوان حوزه سوادآموزی؛
- برگزاری برنامههای حرفهای؛
- اعطای جوایز کتاب کودکان و نوجوانان؛
- مشارکت در پروژههای جهانی سوادآموزی؛
- دفاع از حق کودکان برای خواندن.
بنابراین، انجمن بینالمللی خواندن نهادی منحلشده و بیارتباط با سازمان امروزی نیست؛ بلکه نام تاریخی سازمانی است که اکنون با مأموریت گستردهتر و نام انجمن بینالمللی سوادآموزی ادامه فعالیت میدهد.
جمعبندی
انجمن بینالمللی خواندن یکی از نهادهای اثرگذار در تاریخ آموزش خواندن و سوادآموزی بود. این انجمن با ایجاد شبکهای جهانی از متخصصان، انتشار نشریات علمی و حرفهای، برگزاری همایشها، پشتیبانی از معلمان و مشارکت در پروژههای بینالمللی، به گسترش دانش و بهبود آموزش خواندن کمک کرد.
این سازمان در سال ۲۰۱۵ با نام انجمن بینالمللی سوادآموزی به فعالیت خود ادامه داد. تغییر نام، بازتاب این دیدگاه بود که سواد فقط خواندن متن چاپی نیست و خواندن و نوشتن باید در ارتباط با زبان، فرهنگ، فناوری، رسانه، تفکر انتقادی و مشارکت اجتماعی آموزش داده شود.
مهمترین میراث انجمن را میتوان در سه حوزه دید:
- ایجاد جامعهای جهانی برای متخصصان خواندن و سوادآموزی؛
- انتشار پژوهشها و منابع تخصصی برای پیوند دادن دانش و آموزش؛
- دفاع از دسترسی برابر کودکان و بزرگسالان به فرصتهای سوادآموزی و خواندن.
