گفت وگو با کودکان درباره کارهای هنری آن ها

گفت وگو با کودکان درباره کارهای هنری آن ها

Talking to Kids About Their Art

هنر کودکان، بیش‌تر وقت‌ها بزرگ‌سالان را کنجکاو و شیفته خود می‌کند. بسیاری از کودکان و نوجوانان از طراحی، نقاشی و مجسمه‌سازی لذت می‌برند و اندیشه‌ها و احساسات خود را در آثارشان بازتاب می‌دهند. هنر، این امکان را برای آن‌ها فراهم می‌کند که هم در خلوت خود با احساسات چالش‌برانگیزشان درگیر شوند و هم افکار و احساسات پیچیده‌شان را با دیگران در میان بگذارند.

هنر، فرصت توصیف دنیای درون و بیرون کودکان را به آن‌ها می‌دهد. برای نمونه، به همان سادگی که تصویری از توله‌سگ جدیدشان می‌کشند، در نقاشی دیگری ممکن است نگرانی‌شان را در مورد سقوط یک هواپیما نشان دهند. فرآیند خلق کردن، فرآیند سودبخشی است، افزون بر این‌که بیش‌تر کودکان به خاطر نتیجه کارشان به خود می‌بالند و احساس غرور می‌کنند.

 همچنین باید توجه داشت که گاهی هدف کودکان تنها خلق یک نقاشی نیست، بلکه بیان و به اشتراک گذاشتن یک تجربه است.  آن‌ها در  فرآیند آفرینش فرصت پیدا می‌کنند از موقعیتی که ذهنشان را مشغول کرده است، فاصله بگیرند، افکارشان را نسبت به آن مرتب کنند و راه‌حل‌هایی برای رویارویی با مشکل  بیابند.

گاهی پس از یک رویداد پرتنش یا وضعیت دشوار، کودکان زبان هنر را به بیان کلامی احساسات پیچیده‌ای که تجربه می‌کنند، ترجیح می‌دهند. در این صورت، آن‌ها با استفاده از هنر، رخدادی را شرح می‌دهند،  قصه‌ای نگران‌کننده را تعریف می‌کنند، افکار درونی‌شان را بیان می‌کنند یا یادبودی برای شخصی خاص می‌سازند. آوردن افکار و احساسات  قدرتمند و گیج‌کننده روی کاغذ، کنترل آن‌ها را راحت‌تر می‌کند. در این میان، بزرگ‌سالان با نشان دادن علاقه خود به کار کودک و  شکیبایی در مشاهده و گوش دادن، می‌توانند به کودکان کمک کنند.

در رابطه با این موضوع پیشنهادهایی در زیر می‌خوانید:

گفت وگو با کودکان درباره کارهای هنری آن ها

· سن، توانایی و شخصیت ویژهٔ هر کودک را به یاد بسپارید. زمان بروز توانایی‌های هنری در کودک قابل پیش‌بینی است و از یک جدول زمانی مشخص پیروی می‌کند.  برای مثال، کودکان در زمان مشخصی توانایی کشیدن یک‌شکل کامل، مخلوط کردن رنگ‌ها یا کشیدن آسمان  به‌طوری که در انتها به زمین برسد را پیدا می‌کنند. بعضی کودکان علاقه‌مندند از هنر برای ابراز وجود استفاده کنند. ممکن است مهارت هنری بهتری نیز داشته باشند. بنابراین، نقاشی نهایی بسته به این‌که چه کودکی آن را کشیده است، ممکن است ظاهر یا معنایی متفاوت داشته باشد.

· از کودک بخواهید که نقاشی‌اش را شرح دهد. شنیدن داستان از زبان کودک، به فهم نقاشی او کمک می‌کند. به خاطر داشته باشید که یک تصویر می‌تواند ارزش هزار واژه را داشته باشد.  همچنین زبان به درک  ریزه‌کاری‌ها و جزئیات تصویر کمک می‌کند، به‌ویژه هنگامی‌که مهارت  نقاشی کودکان نتواند همپای  تخیل و اندیشه موشکافانه آن‌ها حرکت کند.

· از کودک بخواهید یک قصه تعریف کند و خودتان قصه را با "یکی بود یکی نبود ..." شروع کنید. سپس از او بخواهید قصه را ادامه دهد (قصه‌ای که شامل آغاز، میانه، پایان باشد).

· درباره اجزای اصلی اثر هنری کودکان مثل رنگ‌ها، شکل‌ها، استفاده از فضاها و اشیا از آن‌ها سؤال کنید. گاهی چیزهای نامتناسبی در نقاشی دیده می‌شوند، مثل یک درخت بنفش، یا صحنه‌ای که ازنظر کودک پرجمعیت است ولی در نقاشی کسی در آن نیست. کودکان  بیش‌تر وقت‌ها توضیحی برای این  ناهماهنگی دارند.

· هنر انتزاعی نسبت به هنر واقع‌گرایانه، بستر مناسب‌تری برای نشان دادن خاطرات، احساسات و عواطف است. از طرفی چون فهمیدن هنر انتزاعی سخت‌تر است، برای درک درست اثر هنری باید شناخت بیش‌تری از ایده‌های شخصی هنرمند و معنایی که در استفاده از هنر در نظر داشته است، پیدا کرد.

· درباره  کار کودکان اظهارنظر مستقیم و روشن داشته  باشید. نشان دادن شور و شوق، بسیار سودمند است، اما اگر درباره یک قسمت مشخص اثر هنری  نظری بدهید و به آن اشاره مستقیم کنید، گفت‌وگو به جریان می‌افتد و هنرمند به ادامه آن  تشویق می‌شود.

· اگر جای قسمت‌هایی در نقاشی خالی است، درباره علت نبودنشان بپرسید. مثلاً کشیدن دست برای بعضی کودکان بسیار سخت است، یا این‌که جا کم آورده‌اند و چیزهایی را نکشیده‌اند. بهترین کار برای این‌که بفهمید چرا بعضی چیزها در نقاشی نیستند، این است که از کودک بپرسید.

· نقاشی را با دقت نگاه کنید و در مورد شکل‌ها و نشانه‌ها بپرسید. گاهی کودکان از شکل‌های نمادین برای بروز و بیان  احساسات خود استفاده می‌کنند. مثلاً ممکن است برای نشان دادن احساسات عاشقانه، قلب بکشند. درعین‌حال ممکن است نماد استفاده‌شده معنایی کاملاً شخصی و منحصر به کودک بدهد. برای همین باید از کودکان درباره معنایی که در نظر داشته‌اند، پرسید.

گفت وگو با کودکان درباره کارهای هنری آن ها

· بزرگ‌سالان باید با ذهنی باز و پذیرا به تماشای هنر کودکان بنشینند. برای پیش‌گیری از تفسیر بزرگ سالانه از هنر کودک، آن‌ها باید پیش‌فرض‌های ذهن خود را کنار بگذارند و به‌نوعی افکار و عقایدشان را به حالت تعلیق درآورند و سپس به هنر کودک نگاه کنند.

· وقتی با کودکان حرف می‌زنید، از نظر زمان‌بندی و سرعت گفت‌وگوها خود را در سطح کودک بیاورید، به‌ویژه وقتی محتوای نقاشی آزاردهنده است. کودکان ممکن است به‌راحتی حرف نزنند یا آمادگی صحبت در مورد معنای نقاشی خود را نداشته باشند. بهتراست با پرسش‌هایی ملایم و کلی‌تر که پاسخشان تنها یک جملهٔ قطعی یا بله و خیری نیست به موضوع نزدیک شویم و برای ادامه دادن گفت‌وگو در وقت‌های دیگر در دسترس باشیم.

· به‌جای هدایت یا داوری، گوش کنید. همه کودکان خواهان تأیید شدن هستند و اگر از خواسته شما اطلاع داشته باشند ممکن است برای گرفتن تأیید، خواسته و پسند خود را نادیده بگیرند و به میل شما رفتار کنند.

· به نشانه‌های دیگر، همچون صدا، رفتار، احساسات و اندیشه‌ها نیز توجه کنید. ممکن است کودکان هنگامی‌که مشغول انجام کار هنری‌شان هستند، یا وقتی درباره کارشان صحبت می‌شود، کلافه، ساکت و گوشه‌گیر شوند.

· به تغییرها یا تکرارهایی که در طول زمان اتفاق می‌افتند، دقت کنید. وقتی کودک یک تصویر را همواره در نقاشی‌اش تکرار می‌کند، به‌ویژه وقتی صحنه‌ای آزاردهنده است، ممکن است  هشداری باشد که نشان می‌دهد کودک نیاز به کمک دارد، یا ممکن است خواستار تسلط و کنترل باشد.

کتابک در رابطه با این موضوع، مقاله‌ی زیر را پیشنهاد می‌دهد:

هنر و کودک: فرصتی برای بروز احساسات و اندیشه‌ها

اطلاعات:
تاریخ انتشار: ۱۳۹۳-۰۶-۱۶ ۱۴:۴۰
ویراستار:
گروه ویراستاران کتابک
نویسنده:
روبین اف. گودمن
برگردان:
صدیقه میرزایی
متن سفارشی:

ديدگاه شما

کپچا
این پرسش برای آزمایش این است که آیا شما یک بازدید کننده انسانی هستید یا خیر و نیز برای جلوگیری از ارسال خودکار هرزنامه.