شعر ساعت دریا از اسدالله شعبانی

شعر ساعت دریا از اسدالله شعبانی

در ساکتی بلند

سوگوارترين لب‌ها را

به آفتابی تازه می‌خواهم

هنگام، که ساعت دریا

می‌غلتد

مروارید صداها را

با نگاهی از سفال

مانداب را به صدای غوک‌ها می‌سپارم و خواب جلبک‌ها

در پرتو ستاره می‌آشوبد.

اطلاعات:
تاریخ انتشار: ۱۳۹۹-۱۲-۱۶ ۱۱:۴۹
پدیدآورندگان:
نویسنده:
نویسنده:
اسدالله شعبانی
متن سفارشی:

ديدگاه شما

کپچا
این پرسش برای آزمایش این است که آیا شما یک بازدید کننده انسانی هستید یا خیر و نیز برای جلوگیری از ارسال خودکار هرزنامه.