لالایی تهرانی

لالایی تهرانی

لالالالا، گلم بودی

عزیز و مونسم بودی

برو لولوی صحرایی

ای بچه م چه می خوایی؟

لالالالا گل نسرین

بیرون رفتن، درو بستین

منو بردین به هندستون

شوهر دادین به کردستون

بیارین تشت و آفتابه

بشورین روی شهرزاده

که شهرزاده خدا داده

لالالالا، گل چایی

لولو! از من چه می خوایی؟

که این بچه پدر داره

که خنجر بر کمر داره

*این لالایی از مجموعه لالایی‌های کهن سرزمین ما است. با توجه به گذر زمان و تغییرات فرهنگی اگر به واژه ی نا‌مناسبی برخورد کردید، آن را با واژه‌ی پیشنهادی خود جایگزین کنید و سپس برای کودک بخوانید.

اطلاعات:
تاریخ انتشار: ۱۳۹۵-۱۰-۲۸ ۰۹:۰۲
منبع:
کتاب تاریخ ادبیات کودکان ایران جلد اول
متن سفارشی:

عضویت در کانال تلگرام