لالایی تهرانی

لالایی تهرانی

لالالالا، گلم بودی
عزیز و مونسم بودی
برو لولوی صحرایی
ای بچه م چه می خوایی؟

لالالالا گل نسرین
بیرون رفتن، درو بستین
منو بردین به هندستون
شوهر دادین به کردستون
بیارین تشت و آفتابه
بشورین روی شهرزاده
که شهرزاده خدا داده
لالالالا، گل چایی
لولو! از من چه می خوایی؟
که این بچه پدر داره
که خنجر بر کمر داره

*این لالایی از مجموعه لالایی‌های کهن سرزمین ما است. با توجه به گذر زمان و تغییرات فرهنگی اگر به واژه ی نا‌مناسبی برخورد کردید، آن را با واژه‌ی پیشنهادی خود جایگزین کنید و سپس برای کودک بخوانید.

راهنما

عضویت در کانال تلگرام