دو بال نقرهای را باز کردی
ز روی بام ما پرواز کردی
گشودی بال در آن دشت آبی
در آن تابنده روز آفتابی
تو تا آن دور دور دور رفتی
کجا تا سرزمین نور رفتی
چو برگردی به بام خانهی ما
شوی مهمان به آب و دانهی ما
بیا ای پیک آزادی، کبوتر
چه از آزادی و شادی است بهتر؟
