شعر اندام‌های نارس از اسدالله شعبانی

شعر اندام‌های نارس از اسدالله شعبانی

در آوار بی‌هودگی

انبوهی مرگ را

بر اندام‌­های نارس می‌گیریم و

انتظاری بلند

خورشید را فرو می‌ریزد.

در تالاب

غوک‌ها صدا در صدا می‌اندازند و سکوت،

تنهایی ماست

به خلوت يک ستاره

 

 

اطلاعات:
تاریخ انتشار: ۱۴۰۰-۰۳-۲۶ ۰۸:۴۲
پدیدآورندگان:
نویسنده:
نویسنده:
اسدالله شعبانی
متن سفارشی:

ديدگاه شما

کپچا
این پرسش برای آزمایش این است که آیا شما یک بازدید کننده انسانی هستید یا خیر و نیز برای جلوگیری از ارسال خودکار هرزنامه.