سکته مغزی توران میرهادی

پیش از آن‎که فردا برآید! توران، دختر ایران تو بزرگی، نه برای این که مدرسه فرهاد را پایه گذاشتی، که الگوی مدرسه‎های پیشرو و خلاق انسان‎گرا بود. تو بزرگی، نه برای این که از پایه‎گذاران شورای کتاب بودی و ادبیات کودکان نو را در ایران شکل دادید. تو بزرگی، نه برای این که فرهنگنامه کودک و نوجوان را با همراهان خود سرپرستی می‎کردی تا الگوی پژوهیدن را در آموزش و پرورش ایران بدمی. تو بزرگی، بیش از همه برای این که الگویی برای چگونه زیستن هستی. تو بزرگی برای این که فراتر از فرهاد رفتی و فرهادها ساختی.

دوشنبه, ۲۴ آبان

هفت وصیت و هفت آرزو از بانوی بزرگ کودکی‏‌ها توران میرهادی

یک تبدیل کار تربیتی به عشق، به فضای محبت و احترام. فضایی که کودکان با عشق بزرگ شوند، رشد کنند، توانایی های شان شکوفا شود و بیش از هر چیز احساس امنیت کنند. دو برداشتن رقابت به هر شکل از محیط تربیتی. رقابت ویرانگر است. معنا و مفهوم هر کار را دگرگون و تخریب می‏‌کند. برتر، بهتر، ترها و ترین‏‌ها وجود خارجی ندارند. فریب رقابت را نباید خورد. سه جایگزین کردن مشارکت در همه‏‌ی کارها و در همه‏‌ی سطوح. در خانواده، در مهد کودک، در جامعه‏‌ی کوچک، در جامعه‏‌ی بزرگ. لذت کار دسته‌جمعی سازنده است، توان و اعتماد، دوستی و محبت به وجود می‏‌آورد.

دوشنبه, ۲۴ آبان

بدرود با توران میرهادی با یک شاخه گُل

مراسم بدرود با بانوی فرهیخته و فرهنگ‌ساز «توران میرهادی» صبح روز جمعه ۲۱آبان از ساعت ۸.۳۰ تا ۹.۳۰ در محل «خانه هنرمندان» برگزار می‌شود.

چهارشنبه, ۱۹ آبان

دست‌نوشته بانو توران میرهادی در کتاب گفت‌و‌گو با زمان

نسل ما آرام‌آرام خداحافظی می‌کند و به دیار باقی می‌رود. مرتضی زربخت، حسن مرندی، صابری فومنی، شاملو، اخوان ثالث، بیرشک و ... و حال خانم مافی، معصومه سهراب ما که بودیم و چه کردیم؟ ما فرزندان انقلابیون مشروطیت و آغازگران سازندگی ایران بودیم. این نسل ماست. نامش را گذاشته‌ام نسل خدمت بی‌شائبه، بدون انتظار. نسلی که عاشقانه ایران و ایرانی را دوست دارد و پایداری و کار فرهنگی را از مردمش آموخته است. این نسل را دوست داریم؟ چگونه دوست داشتن؟

سه شنبه, ۱۸ آبان