سایت کتابک

بخش سوم: و به جزیره می‌رسیم...

فکر می‌کنید در کتاب «روزی که بابا عضو تیم فوتبال‌مان شد» اتفاقی خوبی می‌افتد یا بد؟ پسرک کتاب، فوتبال را بیش‌تر از ترن هوایی، شیرجه زدن در آب و پرواز با سورتمه از تپه‌های برفی دوست دارد.

کتاب «المر» که نخستین بار در سال ۱۹۸۹ منتشر شد امسال سی ساله شد. انتشارات اندرسون پرس به این مناسبت جشن یک ساله‌ای را ترتیب داده است.

بخش دوم: سفر به کجاست؟

«این داستان من و شماست.» هنگامی که نویسنده‌ای، ابتدای کتاب‌اش، برای ما این جمله را می‌نویسد، باید بدانیم شکاف‌هایی برای خواندن و درک داستان‌اش برای ما گذاشته است. «البته یافتن شادی همیشه آسان نیست.» و سفر ما هم برای خواندن و درک این کتاب ساده نخواهد بود چون باید «به احساس‌های خود نیز گوش...» بسپاریم. زیرا «انسان‌ها احساس‌های گوناگونی دارند و آرزوهای متفاوت.»

انسان‌ها از دیرباز می‌دانسته‌اند که جورچین ها برای رشد کودکان بسیار مفید هستند. بچه‌ها معمولاً این کار را با جورچین‌های دکمه‌دار ساده‌ای آغاز می‌کنند که طرح آن‌ها از شکل‌های ساده تشکیل شده و روی صفحه‌های مقوایی برش‌خورده‌ای که طرح مشابهی دارند، جفت‌وجور می‌شوند. بعد از این مرحله، بچه‌ها به سراغ طرح‌های پیچیده‌تری می‌روند مانند جورچین‌های سیلوئتی که در این‌گونه جورچین‌ها، کودکان باید تصویر را با سایه‌اش (سلوئیت) تطبیق دهند و چیدن آن‌ها نیاز به توجه بیشتر دارد.

نشست «تفکر زیست ‌محیطی کودکانه» روز یک شنبه ۲۵ فروردین ۱۳۹۸ با سخنرانی دکتر گلبرگ باشی نویسنده کتاب «نجات ماهی» در دانشگاه شهید بهشتی برگزار می‌شود.

بخش اول: چگونه یک نقشه‌خوان خوب باشیم؟

شگفت‌انگیزترین ماجراهای زندگی، آشنا درآمدن چیزهای غریب و عجیب است با زندگی خودت! می‌گویی: «وای! چه شگفت!» بعد ناگهان یادت می‌افتد این را می‌شناسی، زمانی حس‌اش کرده‌ای، در اصل برای تو بوده، قصه تو است. و کتاب «جزیره شادی» از این جنس است. هنگامی که آن را خواندم، گفتم: «ای وای! این‌که قصه من است! ماریت از کجا می‌دانسته من جزیره دارم؟ چرا برای من قصه نوشته؟»

آن خانه باغ سبز فرو ریخت

خاموش شد ترانه‌ی روشن

موسسه پژوهشی تاریخ ادبیات کودکان، ۵ و ۶ اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۸ کارگاه دوروزه «شناخت ادبیات کودکان و روش‌های بلندخوانی» را ویژه مربیان، آموزگاران، کتابداران، پدران و مادران و علاقه‌مندان برگزار می‌کند.

در کتاب «هفته آشتی و دوستی در کلاس خانم روباه» خانم روباه معلم کلاسی است که مانند همه کلاس‌های جهان در آن دعوا و بگومگو بین بچه‌ها وجود دارد.

گفت‌و‌گوی جادوگر بزرگ با ملکه جزیره‌ رنگ‌ها

یک اثر یک نویسنده

گفت‌و‌گوی محمدهادی محمدی با جمشید خانیان

امسال نیز نوروز با همه‌ی خوشی‌ها - و خبرهای تلخ‌اش - آمد و رفت. اما مربیان، آموزگاران، کتابداران و ترویجگران «با من بخوان» حتا در سفرهای نوروزی هم با خود کتاب به همراه داشتند و هرجا که فرصتی دست داد کودکان را به سفر در دنیای داستان‌ها بردند. از کودکان عشایر کوه‌هایِ ازخواب‌ برخاسته‌ی زاگرس گرفته تا کودکان دریاچه‌ی هامون که پس از مدت‌ها طنین زندگی‌بخش آب را در خود حس می‌کند...

به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در فارس، خانه به یک چادر عشایری می‌ماند که فقط در و دیوار دارد. غروب بود که به خانه زنده‌یاد بهمن‌بیگی رسیدم. سکینه کیانی که عشایر، «بی‌بی» صدایش می‌زنند، به استقبالم آمد. خانه، با مبل‌هایی که از گلیم و گبه و فرش عشایری ساخته شده بود، چهره دیگری داشت.

روزی که به کمپ فاطمیه امیر اباد در استان گلستان سر زدیم، سه روز از اسکان هم وطنان سیل زدمون می‌گذشت، بچه‌ها سرگردان بین چادرها می‌گشتند، از نماینده هلال احمر و رئیس شورای روستا پرسیدیم این روزها کسی به بچه‌ها سر زده؟

کتاب «هفت اسب، هفت رنگ» نوشته محمد هادی محمدی با تصویرگری نوشین صفاخو از بخش کودک و نوجوان انتشارات موسسه پژوهشی تاریخ ادبیات کودکان (کتاب‌های تاک) جایزه لسپلویم Leespluim ماه فوریه هلند را از آن خود کرد. جایزه لسپلویم جایزه‌ای است که هر ماه به یک کتاب‌ تصویری منتشر شده در هلند اهدا می‌شود.

خلاصه داستان:

کودک می‌خواهد وسیله‌ای در برابر آلودگی هوا بسازد که دود نکند، از پاهایش تندتر برود، مانند اسب تند راه برود اما جایی برای نشستن داشته باشد و مانند دوچرخه هم در راه‌های طولانی با رکاب‌زدن خسته‌اش نکند.

 کتاب «تربچه خانم» قصه تربچه خانم بامزه و مهربانی است که جلوی خانه‌اش یک باغچه نقلی دارد. در این باغچه تربچه‌های نقلی می‌کارد، از پنجره به آنها نگاه می‌کند و با خودش فکر می‌کند: بهتر است اول بروم تربچه‌ها را بچینم یا یک کم همین‌جا پشت پنجره بشینم و باغچه را تماشا کنم؟

نوروز امسال برای کودکان مناطقی از ایران با غم و اندوه همراه شد. بسیاری از کودکان این مناطق وضعیتی بحرانی را در زندگی‌شان تجربه کردند؛ سیل خانه‌شان را ویران کرد و گروهی از کودکان حتی عزیزان‌شان را از دست دادند.

به سبب رخدادهایی ناگوار که برای مردم سرزمین ما پیش آمده از اکرم کشایی، شاعر و کارشناس آفرینش‌های هنری کانون پرورش فکری خواستم که در این باره کاری انجام دهند. این پاره شعر را که متاثر از یک خبر در او شکل گرفته بود برای ما فرستاد:

نوروز امسال سخت گذشت. باران که این همه چشم انتظارش بودیم، قدرت و خشم‌اش را نشان‌مان داد. در این شرایط بحرانی چه بر سر کودکان می‌آید؟ کتابداران و مربیان «با من بخوان» در مناطق زلزله‌زده‌ی کرمانشاه که هنوز از بحران زلزله کمر راست نکرده، درگیر باران‌های شدید و خطر سیل شده بود، با اراده و پشتکاری مثال‌زدنی در برابر سیل ناامیدی و غم ایستادند تا کودکان کتابخانه‌، خانه‌ی امن خود را از دست ندهند.

کرمانشاه، سرپل‌ذهاب، کتاب خانه ی مرکزی سرپل‌ذهاب

چند سالی است که در آغاز سال نو طرح شهری به نام نوروز گاه با همکاری شهرداری‌ها برگزار می‌گردد. نوروز گاه‌ها فضاهای شهری هستند که با برگزاری برنامه‌های فرهنگی متناسب با سال نو و آیین‌های نوروزی سعی در ایجاد فضاهای مطلوب و شاد برای شهروندان دارند.

موسسه پژوهشی تاریخ ادبیات کودکان در سومین بخش از پروژه پژوهشی تاریخ فرهنگ کودکی در ایران، پس از انتشار کتاب – فیلم‌های توران دختر ایران (توران میرهادی) و زیستن برای روشنگری (معصومه سهراب و یحیی مافی)، به «زیر خط کودکی» رسید.

کتاب «زیر خط کودکی» کتابی است در شناخت شخصیت و زبان ادبی مهدی آذریزدی. نویسنده کتاب ضمن واکاوی شخصیت مهدی آذریزدی نقش او را در شکل‌گیری فرهنگ کودکی در ایران بررسی می‌کند.

کتاب با روایت کودکی گم‌شده مهدی آذریزدی آغاز می‌شود و پس از تحلیل شخصیت او از منظر روان‌شناختی و فلسفی، به جایگاه آذریزدی در شکل‌گیری نهاد کودکی در ایران می‌پردازد.

بخش سوم: چطور اتفاق بسازیم؟

اتفاق چیست؟ خوردن یک سیب یک اتفاق است؟ رفتن به سفر چی؟ دیدن یک آشنا در خیابان؟ یا عاشق شدن در مواجهه اول؟ کدام‌شان اتفاق داستانی است؟ با سیب شروع کنیم که در بخش دوم هم درباره‌اش گفتیم. این سیب را ماده خام داستان در نظر بگیریم و با آن تمرین کنیم، مانند بخش دوم. این‌بار تمرین عملی هم بکنیم. یک سیب برداریم و گاز بزنیم. چه اتفاقی می‌افتد؟ بخشی از سیب نیست. بستگی به دندان‌ها و بزرگی و کوچکی دهانمان دارد. چه اتفاقی افتاد؟ سیب خوردیم، سیبمان دیگر کامل نیست و... از کدام زاویه بهش نگاه کنیم؟ تمرین بخش دوم را یادتان می‌آید که درباره دوربین‌ها و زاویه نگاه گفتم؟ حالا بیاییم فکر کنیم.