سایت کتابک

چهره سرمدی جهان قصه گویی

هانس کریستیان آندرسن (به زبان دانمارکی آنرسن)، نمایشنامه نویس، شاعر، رمان نویس، داستان پرداز و نویسنده محبوب دانمارکی، بزرگ‌ترین «داستان گوی کودکان»(۱) است. او در دوم آوریل سال ۱۸۰۵ میلادی، در کلبه محقری در «لودنسه»(۲)، واقع در جزیره «فین / فیونن»(۳) متولد شد. پدرش کفاشی تهی‌دست و علیل و رنجور، ولی زحمتکش، با فرهنگ و باسواد و مادرش، زن ساده، خشن و بی سواد رختشویی بود. همین مادر بی سواد و خرافاتی، اولین کسی بود که درهای جهان «ادبیات قومی و شفاهی و عامیانه»(۴) را به سوی او گشود.

ونی سبز رنگ با تصاویر کودکان و کتاب‌ها و شخصیت‌های کتاب‌ها در جاده به سمت مهد کودک «باران» در شهر «سریش‌آباد» پیش می‌رود. افتتاحیه «کتابخانه سیار قروه» در پیش است.

چطور جهان داستان را بسازیم؟

بررسی کتاب «فرغولی و از ما بهترون» و «اژدهای عینکی کله اره‌ای»

جهان داستان چیست؟ چطور ساخته می‌شود؟ از ایده تا پایان، باید چه اتفاقی در داستان بیفتد تا آجرهای جهان‌اش از جایشان پایین نیفتد و داستان روی سر خواننده آوار نشود؟ با یک ایده فقط می‌توانیم یک جهان داستانی بسازیم؟ یا به تناسب زاویه‌های دیدی که داریم امکانات ساخت ما گسترش می‌یابد؟ اگر زاویه‌مان را انتخاب کردیم، باید خودمان را محدود کنیم یا دستمان را باز بگذاریم؟

سررسید سال ۱۳۹۸ شورای کتاب کودک همراه با اطلاعات و مطالب متنوع هنری و ادبی منتشر شد.

موسسه پژوهشی کودکان دنیا در روزهای ۸ و۹ اسفند ۱۳۹۷ سمینار خلاقیت را برگزار می‌کند.

معرفی می‌کنم، این شخصی که شبیه بادام‌زمینی است، روی پیشانی‌اش به جای خال یا جوش «عدد» دارد و شب و روز را با یک پالتوی چرم زرشکی سر می‌کند، «آقای هوبلت» است.

ویل به دختر ۸ ماهه خود، مایا غذا می‌دهد. او برای لحظه‌ای مکث می‌کند و مایا با اشاره می‌گوید: «بیشتر».

ویل می‌خندد. «بیشتر می‌خوای؟ باشه، بفرما!»

وقتی کاسه خالی می‌شود، ویل با اشاره می‌گوید: «همش رفت. مایا غذاشو خورد. همش تموم شد.» مایا به ویل نگاه می‌کند و می‌خندد.

هشتمین کتابخانه کودک‌محور «با من بخوان» یک سال پس از زلزله کرمانشاه، بهمن‌ماه ۱۳۹۷ در شهرستان جوانرود این استان فعالیت خود را برای کودکان آغاز کرد.

وقتی که شب است و تاریکی، می‌توان دل خوش داشت که سرانجام سحر می اید و نورو روشنی....

می‌توان دل خوش داشت و شب خوابید...پلک‌ها برهم گذاشت به امید روز...

می‌توان شمع‌ها را در پستوی خانه دل نهان کرد و ندید و ندید و چشم بندی هم بر دیده و دل زد و خود را به خواب زد و خوابید ودر خواب روز را دید...

و می‌توان شمعی برافروخت وراضی نشد به نور حقیر حباب‌ها...

بر کیک کتابی کتابک ده شمع می‌بینم، رنگین مثل رنگین کمان، طنابی که اسمان را به زمین می‌پیوندد...

در کتابِ «قولولی» مثل هر جای دیگری، آدم‌ها آشغال می‌ریزند و برکه و جنگل را کثیف می‌کنند و این تازه شروع دردسرهای حیوانات و حشرات و همه ساکنان برکه و جنگل است.

انجمن حمایت از حقوق کودکان، کارگاه خودمراقبتی کودک (تربیت مربی خودمراقبتی) را برگزار می‌کند.

روز یکشنبه ۱۴ بهمن ۱۳۹۷ فرهاد حسن زاده در نشستی صمیمانه با مخاطبان دیدار می‌کند. این نشست ساعت ۱۵ در کتابخانه شهدای نیروی زمینی برگزار می‌شود.

یک نویسنده، یک اثر

حتی یک دقیقه کافی است!

گفت‌وگوی محمدهادی محمدی با آتوسا صالحی

 پدرم آدم خسیسی نبود ولی کتاب غیردرسی هیچ جوره در سبد خریدش جا نمی‌گرفت و از این بابت‌ چه تحقیرها که نکشیدم از دختر همسایه‌ای که کتاب‌های طلایی‌اش(مجموعه‌ای کتاب قصه با جلد سیاه و چاپ طلایی) را می‌آورد درب خانه و با قر و قمیش محبورمان می‌کرد به تعریف کردن و خواندنش گوش کنیم.

سه شنبه ۹ بهمن ۱۳۹۷ مجله بخارا «شب جبار باغچه بان» را برای تجلیل از جبار باغچه بان و رونمایی سه نمایشنامه‌اش برگزار شد.

سه شنبه ۹ بهمن ۱۳۹۷ برای تجلیل از جبار باغچه بان «شب جبار باغچه بان» به همت مجله بخارا برگزار شد.

 «قصه‌ها، بچه‌ها را به ریشه‌ها و گذشته‌شان بر می‌گرداند. برای هر نسلی جذاب است که بداند نسل قبل چگونه زندگی می‌کردند. پایداری قصه‌ها باعث پایداری فرهنگ می‌شود.»

نوش‌آفرین انصاری

فراخوان ارسال مقاله برای دومین سمپوزیوم بین‌المللی کتابخانه‌های کودکان که از ۱۶-۱۹ اکتبر ۲۰۱۹ در شهر استانبول ترکیه برگزار می‌شود، منتشر شد.

کتاب «لبخندی برای سوفیا» با حضور محمدرضا مزروقی نویسنده کتاب و پری رضوی یام، کارشناس و منتقد روز یک شنبه ۱۴ بهمن ۱۳۹۷ در فرهنگسرای شفق ساعت ۱۷ در نشستی معرفی و نقد می‌شود.

داستان در مورد موشی است که یک روز لقمه چپ گرگی می‌شود. در شکم گرگ متوجه می‌شود که تنها نیست و گرگ قبلاً اردکی را نیز خورده و اردک مدت‌هاست آن‌جا زندگی می‌کند و به گفته خودش «زندگی خوبی دارد و خیال خورده شدن هم ندارد». اردک از زندگی در شکم گرگ احساس رضایت دارد و موش هم تصمیم می‌گیرد آن‌جا زندگی کند. آن‌ها با هم زندگی خوبی داشتند؛ غذا درست می‌کردند، شادی می‌کردند و حرف می‌زدند.

۱. آیا در کودکی و نوجوانی‌تان فکر می‌کردید که نویسنده شوید؟

در کودکی می‌نوشتم. مدام می‌نوشتم و کلمه‌ها را قطار می‌کردم پشت هم. هر چند در کلاس اول ابتدایی کلمه‌ها را برعکس روی کاغذ می‌نوشتم و این کار غیرعادی برایم دردسرساز می‌شد. می‌نوشتم اما واقعاً نمی‌دانستم چرا این کار را می‌کنم. آشنایی‌ام با کلمات از طریق تئاتر بود.

در زبان‌شناسی اصطلاحی وجود دارد که به آن «همنشینی» یا «باهم‌آیی» می‌گویند. باهم‌آیی یعنی هر واژه در بافت و متن جدید، معنای جدیدی پیدا می‌کند. یعنی که معنی هر واژه به کمک واژه‌هایی که کنارش می‌نشینند، مشخص می‌شود. یعنی که هر واژه می‌تواند صدها و هزاران معنی تازه پیدا کند وقتی کنار واژه‌های دیگر می‌نشیند؛ مثل همین «ده‌سالگی».

ده سالگی کتابک را تبریک می‌گویم. از همان سال‌های اولی که کتابک راه‌اندازی شد هر از گاهی به آن سر زده‌ام و همیشه پاسخگوی نیازهایم بوده است. سایت پر و پیمانی است، هر وقت به مدارس رفته‌ام یا با مربیان و اولیایی برخورد کرده‌ام که فهرستی جهت خرید کتاب تقاضا کرده‌اند، با خیال راحت کتابک را معرفی کرده‌ام. سایت پر و پیمانی است و غیر از معرفی کتاب برای همه گروه‌های سنی -به خصوص ۰-۲ سال که با اضافه شدنش به سایت خیلی هیجان‌زده شدم- معرفی مقالات و کارگاه‌های مفصلش به نظرم خیلی راهگشا هستند.

«فکرهمه چیز را کرده‌اند»، سری به سایت بزنید تا متوجه منظورم بشوید.

کتاب «دخترک مو فرفری» داستان دختر کوچولوی موفرفری است که آن‌قدر موهایش را شانه نمی‌کند که موهایش می‌شوند یک جنگل.